Ostatnia gejsza z Gion (barwione brzegi)

Kto lubi Azję, albo się nią fascynuje, chce dowiedzieć się czegoś więcej pokocha tę historię. Hana w wieku 6 lat została sprzedana do domu gejsz. Jej historia rodzinna nie jest ciekawa. Upadły i zadłużony samuraj, który jest jej ojcem, matka popełniła samobójstwo, a na rodzinie spoczęła hańba. Dziewczynka dostaje nowe imię Yukiko i uczy się wszystkiego, co jest jej potrzebne, aby pracować jako Gejsza. Wyrasta na młodą i piękną kobietę. Pewnego dnia spotyka tłumacza ambasady brytyjskiej Thomasa Benetta i się zakochuje.

Para zaczyna relację w wyniku, której przyszłość Yukiko może się diametralnie zmienić. Oboje są ludźmi po przejściach, z bólem ukrytym w sercu, który czasami wychodzi, gdy się spotykają. Ich obecność wzajemnie uzdrawia, ale też budzi lęk i niepewność.

Kto zna twórczość Magdaleny ten wie, że potrafi doskonale budować klimat, jej opisy są ekspresyjne. Używa do tego ładnej polszczyzny. Mamy w przypisach adnotacje z wytłumaczeniem japońskich określeń i słów, które znajdziemy w książce. Jest to piękna historia o miłości, trudnych wyborach i przede wszystkim walce o siebie, prawo do życia, wolności. Zdecydowanie ta WOLNOŚĆ jest kluczem do całej opowieści.

Kim były gejsze?
Jakie pełniły role ?

Ja, jak pewnie i niektórzy z Was, uważali gejsze za dziewczyny do towarzystwa mężczyzn, nierządnice oddające ciało za pieniądze...
Okazuje się jednak, że nie były one prostytutkami.

Przygotowywane były do celów artystycznych już od najmłodszych lat. Ich rolą było zabawianie gości rozmową, tańcem, graniem na instrumentach. Uczone były także tego, jak odpowiednio chodzić, poruszać się, jak nalewać herbatę.
Rodzice sprzedawali córki do okiya, gdzie pod okiem Okāsan szkolone były na profesjonalne gejsze.
*
Taka sama historia spotkała Hanę, która została sprzedana do domu gejsz jako sześciolatka. Zostając maiko (uczennicą) dostała imię Yukiko.
Dziś, jako profesjonalna gejsza, chowa pod białą maską swoje prawdziwe "ja". Każdy gest, słowo, uśmiech jest z góry zaplanowany i sztuczny. W jej życiu nie ma miejsca na uczucia.
Pewnego dnia w trakcie pracy w ochaya spotyka przystojnego gaijina- Thomasa Bennetta, który jest tłumaczem ambasady brytyjskiej. Chodzą plotki, ze swoim aparatem fotograficznym krasie dusze niewiast.
Ciężko jej zapomnieć o mężczyźnie, w jego towarzystwie coraz częściej odzywa się Hana, a Yukiko schodzi na dalszy plan. Jest rozdarta pomiędzy giri - świętym obowiązkem lojalności wobec swojej Okāsan (matki) u której ma do spłacenia dług pieniężny ale także wdzięczności, a rosnącym ninjō, uczuciem, które nie powinno się wydarzyć.
*
Ostatnia gejsza z Gion, to przede wszystkim bardzo smutna prawda, która dla Europejczyków pozostanie niezrozumiała. Magdalena w bardzo ciekawy i przejmujący sposób opowiedziała o trudach, cierpieniu dziewczynek sprzedawanych do domów gejsz. Automatycznie musiały zapomnieć o dzieciństwie, o dziecinnej bezstrosce, a stawały się służącymi, kukiełkami, tak na prawdę do końca swojego życia. Jedyną szansą na "emeryturę" było spłacenie długu i wyjście za mąż, co nie zawsze było możliwe.
Dzięki książce dowiedziałam się wielu ciekawostek i przydatnych informacji, w tym także fachowego słownictwa.

Gejsze są niezwykle piekne, sztuka, którą reprezentują jest niesamowicie ujmująca, jednak za fasadą ideału kryje się dramat. Tak jak w przypadku Hany, której serce rwało się do innego życia...