Ostatni gasi światło. Przypowieści o transformacji

Czy jeszcze coś może nas zaskoczyć w kwestii transformacji? Marta Madejska udowadnia, że odkrycia w tej dziedzinie wciąż są możliwe. Sięga po różnorodne, nieoczywiste źródła: archiwalne wydania „Przyjaciółki”, stare taśmy magnetofonowe z obietnicami sukcesu w biznesie i duchowego uzdrowienia, a także zapomniane odcinki Polskiej Kroniki Filmowej. Wyrusza do Nowej Soli, gdzie krasnale pomogły miastu po załamaniu przemysłu. Poszukuje zaginionych archiwów i bada, jaki związek miała kobieca piłka nożna z dawnymi zakładami pracy, a także co deweloperzy zrobili z przejętymi terenami fabryk, zamieniając je w „zdroje” i „zielone zakątki”. Opowieści pracownic zamkniętych fabryk tworzą wielogłosową narrację o zmianach w infrastrukturze: znikaniu żłobków, bibliotek, przychodni, domów kultury czy ośrodków wczasowych. To także historie o tym, co naprawdę istotne - międzyludzkich relacjach, zdrowiu, poczuciu wspólnoty i bezpieczeństwa. Dla autorki transformacja to nie tylko temat politycznych dyskusji czy społecznych interwencji. W swojej książce pragnie uchwycić złożoną sieć relacji i wartości, które nagle zniknęły po 1989 roku, dla wielu oznaczając koniec dawnych czasów. Tak jak wielu bohaterów tej książki, Madejska czuje, że jej żal za utraconym światem wciąż pozostaje niesłyszany. Mimo wielokrotnych wątpliwości, czy warto opowiadać te historie w czasach, gdy granice Polski samotnie graniczą z wojną, a zmiany sprzed dekad przynoszą nieuchronne skutki, być może właśnie teraz jest na to ostatnia szansa.