Ogień i krew. Pieśń Lodu i Ognia. Część 1

"Ogień i krew" - George R.R. Martin
Sięgając po "Ogień i krew", spodziewałam się kolejnej powieści w stylu "Gry o tron". Szybko jednak okazało się, że to zupełnie inna książka. Zamiast śledzić losy kilku bohaterów, dostajemy kronikę opisującą historię rodu Targaryenów - od podboju Westeros przez Aegona Zdobywcę aż po panowanie kolejnych królów. Na początku taki sposób prowadzenia historii trochę mnie zaskoczyła. W książce pojawia się mnóstwo postaci, wiele z nich nosi podobne imiona, dlatego chwilami łatwo się pogubić. Z czasem przyzwyczaiłam się do tego stylu, ale nadal brakowało mi emocji, które towarzyszyły podczas czytania "Gry o tron".

Najbardziej spodobała mi się początek książki, kiedy Aegon Zdobywca wraz z siostrami, Visenyą i Rhaenys, rozpoczynają podbój Westeros. Opisy lotów na smokach, zniszczenia Harrenhal przez Baleriona czy Bitwy na Polu Ognia były bardzo widowiskowe i czytało się je z dużym zainteresowaniem. Autor świetnie pokazuje, jak ogromną przewagę dawały Targaryenom smoki i jak dzięki nim udało się zjednoczyć niemal całe Westeros.

Późniejsze rozdziały skupiają się bardziej na polityce, kolejnych królach oraz walce o władzę. Ciekawie przedstawiono historię Maegora Okrutnego, którego brutalne rządy budziły strach, a także panowanie Jaehaerysa I, pokazujące, że mądry władca potrafi zapewnić królestwu pokój i rozwój. Podobało mi się również to, że autor pokazuje nie tylko wojny, ale także rodzinne konflikty, problemy z sukcesją i decyzje, które miały wpływ na przyszłość całej dynastii.

Niestety z czasem książka zaczęła mnie trochę męczyć. Wiele rozdziałów przypominało bardziej podręcznik historii niż powieść. Brakowało dialogów i możliwości lepszego poznania bohaterów. Zanim zaczęłam się do kogoś przywiązać, historia przeskakiwała o kilka lub kilkanaście lat i pojawiały się kolejne postacie. Duża liczba Aegonów i Viserysów czy Jaehaerysów sprawiała, że momentami musiałam wracać do wcześniejszych stron, żeby przypomnieć sobie, o kim jest mowa.

Mimo wszystko uważam, że "Ogień i krew" ma swoje mocne strony. Świetnie rozwija historię Westeros, pokazuje początki potęgi Targaryenów i wyjaśnia wiele wydarzeń, które mają znaczenie dla "Rodu smoka". To ciekawa lektura dla osób, które chcą lepiej poznać ten świat, jednak nie każdemu przypadnie do gustu jaj kronikarski styl. Dla mnie była interesująca, ale momentami zbyt szczegółowa i nierówna.