Oficer słusznej sprawy. Rzecz o Łukaszu Cieplińskim

Łukasz Ciepliński pozostaje w pamięci jako postać głęboko zaangażowana w walkę o wolność Polski. Jego wzruszające listy, takie jak ten do żony Wisi, pokazują nie tylko osobiste dramaty, ale też nieugiętą wiarę w ojczyznę i Boga w trudnych czasach, jakie przyszło mu przeżyć. Jako młody człowiek, Ciepliński oddał swoje serce Polsce, co potwierdził w swych zeznaniach przed sądem, gdy musiał stawić czoła oskarżeniom o zdradę narodową.Wychowany w duchu patriotyzmu, Ciepliński walczył w wojnie obronnej w 1939 roku, kierując kompanią przeciwpancerną. Po upadku kampanii wrześniowej zaczął działać w ruchu oporu. Podczas akcji "Burza", 2 sierpnia 1944 roku jego oddziały uczestniczyły w odbijaniu Rzeszowa. Jednakże, po nakazie złożenia broni przez Armię Krajową, który wydał radziecki komendant wojskowy, Ciepliński wraz ze swoimi ludźmi zszedł do podziemia.Styczeń 1945 roku to czas, kiedy Łukasz włączył się w działalność organizacji NIE, działającej na rzecz oporu przeciwko nowym okupantom. Z czasem dołączył do Ruchu Oporu Armii Krajowej, a później związał się ze Zrzeszeniem Wolność i Niezawisłość, formując jego IV Zarząd Główny w 1947 roku. Niestety, 28 listopada 1947 został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa.Przez brutalne śledztwo prowadzone pod okiem NKWD, Ciepliński został skazany na śmierć 14 października 1950 roku. Wyrok wykonano 1 marca 1951, a choć miejsce jego pochówku nie jest pewne, przypuszcza się, że spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, w tzw. kwaterze "Na Łączce". Jego życie i niezłomność w walce o wolną Polskę pozostają głębokim świadectwem miłości i poświęcenia dla ojczyzny.