Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Odcienie bólu. Trzy szkice o poezji Józefa Wittlin
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Książka zawiera analizy trzech dzieł Józefa Wittlina. Pierwsza analiza dotyczy "Elegii do Homera" oraz wielokrotnie poprawianych tłumaczeń "Odysei", w których poeta znalazł odbicie trudnych doświadczeń XX wieku. Druga zajmuje się poematem "Ból drzewa" z debiutanckiego zbioru "Hymnów", który reaguje na zgrozę I wojny światowej, uwypuklając podmiotowość tego, co nieludzkie. Drzewo, które przemienia się w krzyż, staje się bohaterem, opowiadając swoją historię splecioną z dziejami zbawienia, przypominając o prawie do cierpienia i własnej godności. Ostatni esej dotyczy utworu "Stabat Mater" z 1942 roku, który łączy tradycyjny wizerunek Matki Bolesnej z realiami wojny i brutalnym obrazem matki powieszonych. Autor "Soli ziemi" stara się odkryć różnorodność bólu, przerywając jego zasłonę i kierując uwagę na cierpienia najsłabszych – nie tylko ludzi, ale także roślin i zwierząt, które odczuwają świat równie intensywnie. Wittlin podkreśla, że każde cierpienie wymaga wyrazu, dlatego skupia się na doznaniach skrzywdzonych i bezbronnych.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Książka zawiera analizy trzech dzieł Józefa Wittlina. Pierwsza analiza dotyczy "Elegii do Homera" oraz wielokrotnie poprawianych tłumaczeń "Odysei", w których poeta znalazł odbicie trudnych doświadczeń XX wieku. Druga zajmuje się poematem "Ból drzewa" z debiutanckiego zbioru "Hymnów", który reaguje na zgrozę I wojny światowej, uwypuklając podmiotowość tego, co nieludzkie. Drzewo, które przemienia się w krzyż, staje się bohaterem, opowiadając swoją historię splecioną z dziejami zbawienia, przypominając o prawie do cierpienia i własnej godności. Ostatni esej dotyczy utworu "Stabat Mater" z 1942 roku, który łączy tradycyjny wizerunek Matki Bolesnej z realiami wojny i brutalnym obrazem matki powieszonych. Autor "Soli ziemi" stara się odkryć różnorodność bólu, przerywając jego zasłonę i kierując uwagę na cierpienia najsłabszych – nie tylko ludzi, ale także roślin i zwierząt, które odczuwają świat równie intensywnie. Wittlin podkreśla, że każde cierpienie wymaga wyrazu, dlatego skupia się na doznaniach skrzywdzonych i bezbronnych.
