Od Honoratki do Wierzbowej

Szachy w Warszawie zaczęły rozwijać się na większą skalę pod koniec lat 20. XIX wieku, kiedy to miejscem spotkań miłośników tej strategicznej gry stała się kawiarnia “Honoratka”. Przez ponad stulecie pasja ta zyskiwała coraz większą popularność, co doprowadziło pod koniec 1899 roku do założenia Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej. Organizacja ta znalazła swoją siedzibę przy ulicy Wierzbowej. Wśród wybitnych graczy tamtej epoki, od drugiej połowy XIX do początku XX wieku, wyróżniali się tacy mistrzowie jak Aleksander Hoffman, Szymon Winawer, Jan Kleczyński (ojciec), Józef Żabiński czy Akiba Rubinstein. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, na szachowej scenie pojawili się również Zdzisław Belsitzman, Dawid Przepiórka, Mojżesz Łowcki i Mieczysław Najdorf. Warszawa przyciągała także znakomitych graczy światowego formatu, w tym m.in. Emanuela Laskera, José Raúla Capablankę, Aleksandra Alechina czy Franka J. Marshalla. Niestety, wybuch II wojny światowej w 1939 roku i związane z nią zbrodnicze działania okupantów poważnie zaszkodziły polskiej scenie szachowej, a powojenne próby jej odbudowy przyniosły ograniczone efekty.