Nowy człowiek radziecki

Ta książka wnikliwie analizuje proces kształtowania nowego człowieka w kontekście radzieckiej Rosji po rewolucji 1917 roku. Autor, zaczynając od tła społecznego, opisuje rozwój nauki tamtych czasów, przy czym szczególną uwagę poświęca literaturze tego okresu. W rozdziale poświęconym formowaniu nowego człowieka podkreśla wpływ, jaki miała literatura oraz naukowe podejście do przebudowy społeczeństwa. Dalej rozważa fascynację bolszewików psychoanalizą, opierając się na historycznych przykładach i przytaczając przypadki takie jak adaptacje teorii Freuda. Przypadek Michaiła Zoszczenki przedstawiony jest jako przykład ironii i humoru, które wzbudzały refleksję nad kondycją ludzką. W książce nie zabrakło także omówienia pedagogicznych i psychologicznych teorii, z naciskiem na wkład Antona Makarenki oraz nurt pedologiczny w edukacji. Końcowe rozdziały przechodzą do krytycznej analizy nowo powstałego radzieckiego człowieka i nieprzewidzianych konsekwencji rewolucji społecznej. Finalne refleksje autora zachęcają do zastanowienia się nad losem wyidealizowanej wizji nowego człowieka. Dopełnienie stanowią abstrakty, które syntetyzują główne myśli w języku polskim i angielskim, oraz bibliografia zbierająca kluczowe źródła, na których oparto badania i analizy zawarte w publikacji.