Nikifor. Łemko okradziony z tożsamości

Nikifor, uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów w nurcie sztuki naiwnej, był mistrzem w posługiwaniu się kolorem, który stworzył rozpoznawalny styl inspirowany obrazami cerkiewnymi. Urodzony 21 maja 1895 roku w Krynicy-Wsi jako Epifaniusz Drowniak, syn Eudokii z narodowości rusińskiej, zmarł 10 października 1968 roku w Foluszu, używając już nazwiska Nikifor Krynicki. Ta zmieniona tożsamość została mu narzucona sześć lat przed śmiercią na wniosek Miejskiej Rady Narodowej w Krynicy, bez jego wiedzy. Książka „Nikifor. Łemko okradziony z tożsamości” przedstawia 73 niepublikowane dokumenty dotyczące procesu, który miał na celu przywrócenie mu prawdziwego imienia i nazwiska, Epifaniusz Drowniak. Rozprawa ta, odbywająca się w latach 1996–2003 w Gorlicach, Nowym Sączu i Muszynie, była wyjątkowym przypadkiem w powojennej Polsce, gdy dawni milczący obywatele zaczęli walczyć o swoją przeszłość, pragnąc samodzielnie ją interpretować. Zjednoczenie Łemków zabiegało o to, by ich reprezentant i rodak był znany pod swym prawdziwym nazwiskiem. Dzięki staraniom sądu, podjęta została próba odkrycia mechanizmów, które przyczyniły się do zapomnienia jego pierwotnej tożsamości i pojawienia się tej nowej.