(Nie)Praworządność

Fizyka często odnosi się do kwarków, które pozostają niewidzialne dla ludzkiego oka, podobnie jak prawnicy odwołują się do idei praworządności, mimo że nikt jej bezpośrednio nie dostrzegł. Właśnie tej nieuchwytnej praworządności dotyczy ta książka. W Polsce nie można mówić o "przywróceniu" praworządności, ponieważ nigdy wcześniej nie była ona w pełni wdrożona. Zamiast tego, stoi przed nami zadanie zbudowania jej od podstaw, co wymaga akceptacji faktu, że nie ma czego przywracać. Dzisiaj nie mamy pewności, kto naprawdę jest sędzią, czy wyrok jest wiążący, czy może zostać podważony. Gdy można zdjąć sędziego z urzędu za jego decyzje, trudno wyobrazić sobie większy chaos w systemie sądownictwa. Niezależne sądownictwo to tylko jeden z czterech niezbędnych elementów praworządności, i choćby ten warunek pozostawał niespełniony, podobnie jest z pozostałymi trzema, co staram się udowodnić na kartach tej publikacji. Pozwolę sobie na koniec przytoczyć anegdotę krążącą w środowisku prawniczym o tym, jak można poprawić system wymiaru sprawiedliwości. Podczas rozmów między profesorami prawa, około 2013 lub 2014 roku, padło stwierdzenie, że reformowanie obecnego stanu rzeczy jest niemożliwe. Trzeba go zburzyć, wręcz eksplodować, i zbudować od nowa. W dalszym ciągu podzielam tę opinię.