Niepotrzebne skreślić

Marek Wiśniewski jest autorem poezji, która odznacza się lakonicznością i intensywnym konceptem, dopracowaną do perfekcji i cechującą się precyzją na poziomie inżynieryjnym. Jego wcześniejszy tomik nosił tytuł "Teoria wszystkiego", natomiast najnowsze dzieło przybrało formę urzędowego sformułowania: "Niepotrzebne skreślić". Choć nazwa nowej książki może wydawać się prowokacyjna, każdy wyraz zawarty w tym zbiorze wydaje się być nieodzowny i przemyślany. Po wielu przemyśleniach i symbolicznych "skreśleniach" ukazuje się konieczność odsłonięcia prawdziwej twarzy poety, często ukrywającej się za zasłoną ironii i dystansu do banalności życia. Z pozoru cyniczne i kpiarskie podejście do świata uwiarygadniają jednak ukryte zachwyty i ciche akceptacje rzeczywistości, które przewijają się przez wiersze. Paradoksalnie, to co miało być usunięte, okazuje się esencjonalne, tworząc wewnętrzną poezję – niezależnie od tego, jak silnie poeta poddaje w wątpliwość jej potrzebę istnienia. Kiedy jednak przyjrzymy się wierszom przez pryzmat czerwonego ołówka, który sugeruje poeta, odkrywamy, że stanęliśmy przed subtelną pułapką korektury. Wówczas zaczynamy zastanawiać się nad znaczeniem pierwszego słowa w instrukcji: "niepotrzebne".