Niemieckie działania krążownicze w latach 1939-1942

Działania dużych okrętów niemieckich podczas II wojny światowej wciąż fascynują historyków wojskowości oraz marynistów. Trudno się temu dziwić, gdyż dramatyczne wydarzenia z nimi związane często przypominają scenariusze filmowe, co miało miejsce w przypadku bitwy u ujścia La Platy. Niemieckie operacje krążownicze w początkowych latach drugiego globalnego konfliktu opierały się w dużej mierze na sukcesach, które osiągnęła cesarska marynarka w czasie pierwszej wojny światowej. Dokonania takich okrętów jak SMS „Emden” czy SMS „Wolf” były szczegółowo analizowane przez sztabowców wielu flot na świecie i opisane w imponującym dziele autorstwa admirała Ericha M. Raedera.Z tego powodu zaskakuje fakt, że działania krążownicze Kriegsmarine podczas II wojny światowej nie zostały dotąd opisane w jednolitej monografii. Pomimo licznych prac poświęconych operacjom poszczególnych statków, brak jest kompleksowego ujęcia tematu, które uwzględniałoby zarówno działania jednostek pancernych, jak i zamaskowanych krążowników pomocniczych. W literaturze brakuje spojrzenia obejmującego cały ten okres, a działania regularnych okrętów Kriegsmarine oraz krążowników pomocniczych były ściśle powiązane i wzajemnie się dopełniały. Ich strategiczne i operacyjne manewry miały na celu sparaliżowanie alianckiej żeglugi między koloniami a głównymi miastami brytyjskimi i francuskimi.