Niechciani, nielubiani. Warszawski rap lat 90.

Rap: muzyka, która oddaje rzeczywistość, szczególnie w kontekście polskiej transformacji. Dla wielu młodych, którzy doświadczali braku pieniędzy i perspektyw oraz życia pełnego stresu, rap stał się przestrzenią, gdzie mogli odnaleźć zrozumienie i poczucie wspólnoty. Łączył ich wspólny język i doświadczenia, oferując autentyczność, która była najwyższą wartością tego ruchu.Filip Kalinowski pełni rolę narratora w tej opowieści o warszawskim rapie lat dziewięćdziesiątych. Przedstawia ten okres jako czas, w którym w muzykę wplecione zostały różnorodne elementy ówczesnej rzeczywistości. Pokazuje ciemne i jasne strony stołecznego hip-hopu, od surowych manifestów z osiedli po lekkie zabawy słowem. W tle tej opowieści widzimy zjawiska charakterystyczne dla końcówki XX wieku: dziki kapitalizm, przestępczość zorganizowaną, nadużycia władzy, czy epidemie takie jak brown sugar.Dzieło Kalinowskiego to fascynująca kronika Warszawy lat dziewięćdziesiątych, pełna postaci, które czując się wykluczone i niedoceniane, znalazły swój głos dzięki rapowi. Muzyka ta stała się dla nich nie tylko formą buntu, ale przede wszystkim sposobem na wyrażenie prawdy o otaczającym ich świecie.