Nie wiemy co przyniesie nam kolejna godzina...

Podczas okupacji niemieckiej w latach 1943-1944 Mosze Meir Baum pisał swój pamiętnik, ukrywając się wraz z bratem i szwagrem na strychu u znajomego w podkieleckiej wsi. W upalne letnie dni, przebywając na dusznym strychu pełnym zapachów gospodarstwa, zastanawiali się nad losem swojej rodziny. Z rozległej familii ocalał jedynie Bejnisz, który zdążył wyjechać do Brazylii na cztery lata przed wojną, oraz trójka ukrywających się na strychu. Żyjąc w niepewności, walczyli z poczuciem rezygnacji, napędzani chęcią ponownego spotkania z Bejniszem, by opowiedzieć mu o tragicznych losach rodziny i narodu żydowskiego.Baum w swych zapiskach przywołuje obraz młodych Żydów pełnych marzeń i planów na przyszłość, założonych rodzin i ambitnych celów. Opisuje codzienność życia pod niemiecką okupacją, pokazując energię i determinację społeczności żydowskiej, która starała się przetrwać poprzez wzajemną pomoc i solidarność. Mimo wysiłków, jego rodzice, sześcioro rodzeństwa oraz rodzice i siedmioro rodzeństwa szwagra zostali zamordowani w Treblince, pozostawiając smutne wspomnienia z życia przed wojną i dramatyczne realia jej czasów.