Nauka, percepcja, rzeczywistość

Książka "Nauka, percepcja, rzeczywistość" autorstwa Sellarsa to kluczowe dzieło filozoficzne, które po raz pierwszy ukazało się w 1963 roku i od tamtej pory było wielokrotnie wznawiane. Stanowi zbiór wcześniej opublikowanych artykułów, z wyjątkiem tekstu dotyczącego fenomenalizmu, co sprawia, że można ją czytać w dowolnej kolejności. Niemniej jednak, warto zacząć od pierwszego artykułu, „Filozofia a naukowy obraz człowieka”, który jest często dyskutowany. Autor przedstawia w nim związek między naukowym i naocznym obrazem człowieka. Obrazy te, choć różnią się, wspólnie tworzą pełne i harmonijne doświadczenie, wnosząc do niego wartościowe elementy. Jednakże, z metafizycznej perspektywy, naukowy obraz uznawany jest za bardziej wiarygodny, ponieważ nauka stanowi ostateczną miarę rzeczywistości. W kolejnym, bardziej technicznym artykule „Empiryzm a filozofia umysłu”, Sellars omawia krytykę "mitu danych", czyli idei, że istnieją bezpośrednie, nieprzetworzone elementy poznania, które mają stanowić niepodważalną podstawę wiedzy. Ten artykuł jest często analizowany i znacząco wpływa na sposób postrzegania empiryzmu w kontekście filozoficznym.