Największe szczęście, największy ból

Nowa książka autorstwa Julii Hartwig stanowi zbiór wywiadów przeprowadzonych z poetką przez Jarosława Mikołajewskiego na przestrzeni wielu lat. Tom zatytułowany "Największe szczęście, największy ból" zawiera również osobiste wspomnienie Hartwig o Józefie Czechowiczu. Jarosław Mikołajewski, we wstępie do tej książki, wyraża swoje podejście do rozmów z poetką, tłumacząc, że choć od dwudziestu pięciu lat regularnie śledzi jej nowe dzieła, nie zawsze decyduje się na ich formalne omówienia. Znacznie częściej toczy dialog z autorką, co ceni sobie bardziej niż pisanie recenzji. Rozmowy te pozwalają mu zgłębiać doznania, które są fundamentem poezji, odkrywając życiowe przygody Hartwig. Nie chodzi tylko o poznanie biograficznych faktów, ale także o zrozumienie uczuć, relacji poetki z ludźmi i światem, oraz jej związku z pejzażem i snem. Zaskakuje go otwartość Hartwig, ale widzi w tym naturalny aspekt przyjaźni, która pozwala na głębsze i bardziej precyzyjne rozmowy, wykraczające poza powierzchowność.Mikołajewski zauważa u Hartwig zdumiewającą umiejętność łączenia miłości do życia z doświadczeniami zarówno radości, jak i cierpienia. Ten sposób patrzenia na świat, gdzie szczęście i ból współistnieją bez sprzeczności, wydaje się mu być najwyższym osiągnięciem poety.