Najczęściej nie do śmiechu

Obserwowała go w sposób, który czasami przychodzi na myśl dumnej, pewnej swojej urody kobiecie. Wydawało się to aż zbyt piękne, by mogło być rzeczywistością. Ale czy można się oprzeć urokom bajki, nawet jeśli za jej fabułą stoi tajemniczy bożek przemian? Kobieca zjawa w letniej, jasnej sukience, smukła i pełna gracji, przechadzała się lekko przez park szpitalny, a jej płomiennorude, kręcone włosy błyszczało w blasku słońca. W rozdziale drugim „Moja nieco dziwna znajoma”, spotykamy narratora, kobietę będącą jedną z głównych postaci oraz bożka przemian, który zdaje się sprzyjać ich wzajemnej relacji.Książka „Najczęściej nie do śmiechu” to zbiór sześciu opowiadań, w których autor-narrator opisuje swoje zauroczenia i fascynacje kobietami. Jego styl, pełen barwności, specyficznego humoru oraz autoironii, pozwala czytelnikom wczuć się w świat jego pragnień, marzeń i egzystencjalnych rozterek. To osoba o szerokiej wiedzy, pasjonat literatury i znawca dzieł Goethego, a jednocześnie profesor matematyki, gotowy wygłosić wykład o teorii mnogości. Zachęcam do zanurzenia się w świat tej wyjątkowej lektury. Poleca Waldemar Kubas, 76-letni wrocławianin, autor książki „Aberracje”.