Nadir

Ucieczka z tego więzienia jest możliwa tylko poprzez śmierć. Załoga promu kosmicznego klasy C o nazwie Nadir składa się z niebezpiecznych przestępców, skazanych na wieczne podróżowanie w nieznane. Nieznająca celu swojej misji, załoga jest pilnowana przez bezduszny komputer, który kieruje statkiem. Na dolnym pokładzie znajdują się solidne drzwi, zamykające drogę do tajemniczego pomieszczenia. Pewnego dnia samozwańczy lider więźniów dostrzega ślad buta, częściowo ukryty za tymi drzwiami, co rodzi wiele pytań: Kto z załogi miał od początku klucz? Dlaczego ukrywał to przed innymi? Czego szukał w niedostępnej strefie?Wkrótce skazańcy odkrywają ciało jednego z towarzyszy. Nie będzie to jednak ostatnia ofiara. „Zenit nad nami, a nadir pod nami”, powiedziała. Patrzyłem przez szybę samochodu na niebo, zasnute ciemnymi chmurami deszczowymi. Burza była nieunikniona. Komputer sterował pojazdem, mknąc wielopasmową autostradą. Nie zwracałem uwagi na rozmowę. Spojrzałem ponownie w górę. Drżenie dłoni i pot na czole zdradzały napięcie. Moje ręce bezwiednie skierowały się ku jej szyi, palce zanurzyły się w kasztanowych włosach. Pocałowałem ją, ściskając jej szyję, co wzięła za czułość. Pojazd pędził dalej. Coś mówiła, lecz ja nie słuchałem.