Mutacje apokryfu

Książka stanowi analizę apokryfu literackiego, który jest specyficzną, transgatunkową formą wypowiedzi, charakteryzującą się wyjątkowym potencjałem krytycznym. Opiera się ona na intertekstualnych relacjach, bardziej niż inne formy literackie eksplorując takie pojęcia, jak kanon, autentyczność, wartość i źródło. Apokryf biblijny służy jako genologiczny punkt odniesienia dla tego zjawiska.W rozdziale I autor proponuje nowe podejście do definicji apokryfu, eksplorując różnorodne konotacje tego terminu oraz jego związek z różnie pojmowanym kanonem. Identyfikuje trzy główne formy apokryficzności. Rozdziały II i III skupiają się na jednej z tych form, czyli dziełach, które mocno korespondują z kanonem literackim nie związanym z Biblią. Autor bada, co w XX i XXI wieku najbardziej pobudza twórczą inwencję apokryfistów, a mianowicie niezgodę na aksjologiczne i światopoglądowe uwarunkowania klasycznych utworów literackich, co prowadzi do możliwości rewizji literackiego kanonu.Rozdział IV poświęcono analizie apokryficzności powieściowych autobiografii przypisywanych rzeczywistym postaciom. W tym przypadku, kanoniczne pre-teksty stanowią wypowiedzi niefikcjonalne w postaci biografii i innych dokumentów. Autor szczególną uwagę zwraca na subwersywny potencjał tych utworów, które kwestionują obrazy utrwalone w oficjalnych narracjach.