Moje Życie w Sowieckiej Epoce Kłamstwa i Strachu

Swietlana Mielnik, doświadczona germanistka, poświęciła ponad pół wieku pracy na Uniwersytecie im. Tarasa Szewczenki w Kijowie. W wieku 78 lat, zdecydowała się opuścić Ukrainę, by osiedlić się w Polsce, kraju jej przodków ze strony ojca. Jej wspomnienia są niezwykłe, opisując zarówno wydarzenia, w których brała udział osobiście, jak i te, o których dowiedziała się od najbliższych. Ta książka to przejmujący opis czasów stalinowskich, głodu na Ukrainie i młodzieńczej miłości splątanej trudami życia wśród powszechnego strachu przed represjami. Jest to także opowieść o zdradzie, niegodziwości, ale i determinacji, która doprowadziła ją do uzyskania tytułu docenta.Pomimo trudnych warunków życiowych, Swietlanie Mielnik udało się zachować wyjątkową życzliwość w stosunku do innych ludzi. Juliusz Sienkiewicz, wnuk Henryka Sienkiewicza, etnograf i badacz historii rodzinnej, gorąco poleca tę książkę polskim czytelnikom, mawiając, że w kontraście do już dobrze znanych relacji z gułagów, wspomnienia Swietlany oferują wgląd w codzienne życie obywateli sowieckich, które dla wielu pozostaje nieznane. Opisuje jedno wielkie więzienie, w którym ludzie byli sparaliżowani strachem, a jednocześnie głęboko świadomi wszechobecnego kłamstwa władzy, wyrażanego językiem bolszewickiej propagandy. Mimo to, Swietlanie udało się uniknąć zgorzknienia i urazy, nawet w obliczu licznych doświadczeń z ludzką niegodziwością. Dla Juliusza Sienkiewicza, lektura tych wspomnień była prawdziwym duchowym przeżyciem, które zaleca każdemu poszukującemu zrozumienia tamtych czasów.