Mój rok relaksu i odpoczynku

Główna postać powieści, młoda Amerykanka, jest urodziwą, szczupłą kobietą o doskonałym wykształceniu i znacznych zasobach finansowych. Mimo tych zalet, nie odczuwa szczęścia. Akcja toczy się w roku 2000, tuż przed początkiem nowego tysiąclecia, gdy gospodarka w pełni się rozwija. Choć na pierwszy rzut oka wszystko powinno działać na jej korzyść, bohaterka odnajduje ukojenie jedynie poprzez długi wypoczynek i izolację od rzeczywistości. Powieść „Mój rok relaksu i odpoczynku” to refleksja nad przytłaczającym brakiem szczęścia i samotnością, mimo pozornie idealnych warunków życiowych. W nieustannej gonitwie za zewnętrznym szczęściem warto zatrzymać się i zajrzeć w głąb siebie, może w końcu odkrywając, że odpowiedź jest w nas samych.Małgorzata Halber przyznaje, że czyta tę książkę nie jako fikcję literacką, ale jako rzeczywistość, jak wyprawę, na którą się tęskni, ale brak odwagi, by ją zrealizować. Marzenie o oderwaniu się od życia wydaje się być uniwersalne, co tłumaczy, dlaczego wiele osób czuje potrzebę nieustannego powracania do tej lektury. „Kirkus” określa ją jako jedną z najlepszych egzystencjalnych powieści napisanych poza Francją, w której autorka nie boi się zagłębiać w ciemne zakamarki ludzkiej psychiki z nutą czarnego humoru. Z kolei „Marie Claire” zauważa, że książka, choć momentami zabawna, skłania do refleksji nad skomplikowanym światem emocji i duszy. Dwight Garner z „The New York Times” wskazuje na ponadczasową aktualność historii i uzasadnia sensowność poszukiwania spokoju w burzliwych czasach.