Mniej strachu. Ostatnie chwile z Januszem Korczakiem

Agnieszka Witkowska-Krych w swojej książce przedstawia niezwykle istotny obraz codziennego życia dzieci z Domu Sierot prowadzonym przez Janusza Korczaka w ostatnich latach jego działalności. Dzięki dociekliwości autorki poznajemy różnorodne źródła, takie jak świadectwa, dokumenty i artykuły prasowe, które ukazują starania Korczaka, Stefanii Wilczyńskiej i pozostałych członków personelu o zapewnienie podopiecznym najdrobniejszych chociażby oznak normalności i bezpieczeństwa w trudnych realiach. Priorytety te opierały się na zasadach spisanych w regulaminie opracowanym w ich pierwotnej siedzibie przy ul. Krochmalnej 92.Ta heroiczna walka dotyczyła nie tylko zapewnienia dzieciom podstawowych warunków do życia, ale również ochrony ich przed paraliżującym strachem przed nieuchronną śmiercią. Właśnie dlatego Korczak sięgał po marzenia i organizował dla dzieci przedstawienia, jak to oparte na sztuce „Poczta”, które odbyło się zaledwie kilka dni przed tragicznym wywiezieniem dzieci na Umschlagplatz w sierpniu 1942 roku. Szczególnie poruszający jest opis tego marszu przez getto, będący jednym z najbardziej wstrząsających fragmentów książki. Jarosław Abramow-Newerly, który znał wielu uczestników tych wydarzeń, dzieli się swoimi osobistymi refleksjami, podkreślając, jak dzięki książce mógł im w jakiś sposób towarzyszyć do samego końca.Agnieszka Witkowska-Krych, kulturoznawczyni, hebraistka i socjolożka, z pasji zgłębia życie i działalność Janusza Korczaka. Jest związana z pracownią naukową Korczakianum w Muzeum Warszawy, obecnie kontynuuje swoje badania jako doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka ma na swoim koncie wiele publikacji naukowych i popularnonaukowych, poświęconych historii i kulturze Żydów.