Miejsce zwykłego pobytu dziecka jako podstawa jurysdykcji krajowej w rozporządzeniu nr 2019/1111 (Bruksela II ter)

Miejsce zwykłego pobytu dziecka stanowi kluczowy punkt odniesienia w rozporządzeniu 2019/1111 (Bruksela II ter), które weszło w życie 1 sierpnia 2022 roku. To pojęcie jest powszechnie stosowane w międzynarodowych umowach dotyczących prawa właściwego, krajowej jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach cywilnych. W szczególności jego znaczenie uwypukla się w regulacjach dotyczących prawa rodzinnego. Książka koncentruje się na wyjaśnianiu praktycznych aspektów ustalania jurysdykcji krajowej z wykorzystaniem tego kryterium, zwłaszcza w nietypowych przypadkach takich jak: naprzemienne przebywanie dziecka w różnych państwach, przebywanie wbrew woli dziecka lub jego rodziców, a także nielegalne przebywanie dziecka na określonym terytorium. Przedstawione zagadnienia są bogato zilustrowane przykładami. Autorka omawia je w kontekście orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz sądów z Unii Europejskiej, Wielkiej Brytanii i USA, uwzględniając także literaturę w języku polskim, angielskim i niemieckim. Analiza ta obejmuje współstosowanie przepisów rozporządzenia 2019/1111 z Kodeksem postępowania cywilnego. Publikacja jest adresowana głównie do prawników: sędziów, adwokatów i radców prawnych. Jak zauważa dr hab. Tadeusz Zembrzuski, prof. Uniwersytetu Warszawskiego, rosnąca mobilność obywateli Unii Europejskiej prowadzi do zwiększenia liczby spraw rodzinnych o charakterze transgranicznym, co czyni poruszane zagadnienia niezwykle aktualnymi i praktycznymi.