Między bezstronnością a solidarnością międzynarodową

Niniejsza monografia to politologiczne studium dotyczące rozwoju polityki bezpieczeństwa w europejskich krajach, które utrzymują neutralność lub nie są związane sojuszami militarnymi. Skupia się na ogólnych założeniach tej polityki, a także szczegółowo analizuje strategie obronne Austrii, Irlandii, Finlandii, Szwajcarii oraz Szwecji. Opisano proces przekształcania się polityki tych państw od neutralności ku postawie bezaliansowej lub postneutralnej. Zawarto w niej także uogólnione wnioski na temat roli i znaczenia omawianej grupy państw w ramach funkcjonowania militarnego obszaru Unii Europejskiej. Szczególną uwagę poświęcono badaniu metod, dzięki którym każde z tych neutralnych i niezwiązanych państw adaptuje się do dynamicznych wyzwań Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony UE (WPBiO). Autorzy pracy stawiają tezę, że neutralność i postneutralność nie powinny być postrzegane jedynie jako opcje w zakresie polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, lecz również jako istotny element tożsamości narodowej i wyraz określonych wartości oraz związanych z nimi ról na arenie międzynarodowej.