Miasto i jego nieuchwytny Mur

Szestnastoletni bohater odkrywa uczucie miłości do dziewczyny, która zdradza mu istnienie tajemniczego Miasta otoczonego Murem. To właśnie tam skrywa się jej prawdziwa istota, podczas gdy on zna zaledwie namiastkę jej osobowości. Po roku dziewczyna znika, a on, oddany jej uczuciu, wyrusza na długie poszukiwania. Po wielu latach udaje mu się odnaleźć to Miasto. Czas płynie tam w zaskakujący sposób — potrafi zwalniać, zatrzymywać się, a czasem nawet cofać. Uliczki są pełne zagadkowych stworzeń z jednym rogiem pokrytym złotem, a jego mieszkańcy, pozbawieni cieni, żyją w niemal ascetycznej prostocie, z dala od książek i muzyki. Bohater musi teraz zdecydować, czy pozostać w Mieście z dawną ukochaną, która go nie pamięta, czy wrócić do emocjonalnej pustki rzeczywistego świata. Książka ta splata świat realny z tajemniczym Miastem i przestrzenią wspomnień. Nawet ten 'prawdziwy' świat nosi elementy nierzeczywiste, ponieważ pojawiają się tam duchy w szkockich spódnicach, a sny miewają zdolność kształtowania rzeczywistości. W tej narracji rezonują wpływy „Żółtej łodzi podwodnej”, „Miłości w czasach zarazy” Garci Marqueza oraz nuty Dostojewskiego. Fani Murakamiego na pewno odnajdą znane elementy z „Końca Świata”, teraz jednak w rękach bardziej dojrzałego autora, piszącego w czasach, gdy wszyscy odczuwaliśmy izolację i zamknięcie za murami, które sami stworzyliśmy.