#MeToo na rzecz przyszłości. Projekty artystyczne o przemocy (seksualnej) w teatrze

Monika Kwaśniewska-Mikuła, redaktorka "Didaskaliów. Gazety Teatralnej" oraz adiunkt w Katedrze Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego, ma wyjątkową misję tworzenia artystycznego archiwum teatralnego ruchu #MeToo. Nie tylko gromadzi materiały, ale aktywnie podejmuje działania poprzez rozmowy i własne obserwacje. Jej obszerne archiwum staje się miejscem intensywnej eksploracji, gdzie obiekty są uporządkowywane, kategoryzowane, a następnie poddawane gruntownej analizie. Proces ten ma na celu problematyzowanie i proponowanie działań naprawczych.Rekomendacja ze strony dr hab. Joanny Krakowskiej, prof. IS PAN podkreśla, że autorka nie ogranicza się do archiwizacji przypadków przemocy, lecz pragnie również wzmacniać praktyki i postawy mogące przeciwdziałać nadużyciom władzy w teatrze. Książka jest pionierskim dziełem, które wprowadza temat przemocy w teatrze na akademicki grunt, jednocześnie oferując nowe metodologie, szeroko otwierające perspektywy sztuk performatywnych. Jest to istotny gest dla przyszłości teatru, co potwierdza w swojej recenzji dr hab. Piotr Morawski, prof. UW.Monika Kwaśniewska-Mikuła to także autorka książek, takich jak "Od wstrętu do sublimacji. Teatr Krzysztofa Warlikowskiego w świetle teorii Julii Kristevej", "Pytanie o wspólnotę. Jerzy Grzegorzewski i Jan Klata", oraz "Między hierarchią a anarchią. Teatr – instytucja – krytyka". Współredagowała także prace, w tym "Teatr brzydkich uczuć" i "Autocenzura i cenzura. Nowe ujęcia". Jej działalność inspiruje nowe spojrzenia na teatr, oferując narzędzia do głębszego zrozumienia i odbioru sztuki.