Maria Tudor. Pierwsza królowa

Tragedia królowej Marii Tudor polega na tym, że nawet 450 lat po jej śmierci pozostaje jedną z najbardziej niezrozumianych i niepopularnych władczyń Anglii. Jej powszechny obraz jest bardziej odbiciem formowania się tożsamości angielskich protestantów niż rzeczywistym odzwierciedleniem jej życia i rządów. Przydomek Krwawa Maria, który zyskała, pochodzi z czasów po jej śmierci jako produkt elżbietańskiej propagandy.

Linda Porter w swojej przełomowej biografii rzuca nowe światło na mitologię otaczającą tę postać, korzystając z nowatorskiej interpretacji źródeł historycznych i najnowszych badań naukowych. Maria, jako córka Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej, dziedziczyła talent i inteligencję, które rozwijała w okresie Renesansu. Znana była z biegłości w łacinie, uzdolnień muzycznych, a także zamiłowania do mody i hazardu.

Maria musiała stawić czoła wielu przeciwnościom już od młodzieńczych lat, poddawana brutalności ojca oraz naciskom ze strony dyktatorów działających w imieniu Edwarda VI. Tron Anglii zdobyła dzięki odważnemu przewrotowi i z niezwykłą determinacją oraz męstwem utrzymywała się na nim. Maria poślubiła Filipa Habsburga, przyszłego króla Hiszpanii, starając się ożywić politykę Anglii zarówno wewnętrzną, jak i zagraniczną. Jej dążenia zostały jednak przerwane przez przedwczesną śmierć w wieku 42 lat. Niemniej jej panowanie nie było czasem ciemności, jak często przedstawia to historia. Powszechnie znane palenie heretyków na stosach nie budziło wówczas powszechnej odrazy.

Opowieść o Marii Tudor pozwala przywrócić jej należną reputację, ukazując ją jako królową pełną odwagi, choć niekiedy uwikłaną w emocje, które nie zawsze były korzystne.