Malowane ochrą

Złożoność i piękno rzeczywistości zdają się być głównymi tematami najnowszej książki poetyckiej Krzysztofa Czacharowskiego, zatytułowanej "Śpiewnik z oka". Olsztyński poeta wraca z nowymi utworami po niemal trzech dekadach milczenia od momentu swojego debiutu z tomikiem "Wiersze", a także od publikacji "Papierówki" w 2002 roku. "Papierówka", jako laureatka pierwszej edycji Konkursu Poetyckiego im. x. Józefa Baki, umocniła swoje miejsce w poezji religijnej i klasycyzującej, równocześnie pozostając w opozycji do ówczesnych środowisk literackich. Ówczesne kręgi twórcze związane z Frondą dostrzegały w poezji Czacharowskiego wątki kontestacyjne i osobliwe.Wraz z publikacją "Śpiewnika z oka", poeta wprowadza czytelników w nieoczywiste połączenie muzyki i wizualności — jako połączenie śpiewu z widzeniem, harmonii z intensywnym spostrzeganiem świata. W utworach Czacharowskiego obecna jest wyjątkowa muzyczność, która wyłania się z jego sceptycznego, choć uważnego spojrzenia na otaczający świat. Poezja ta odkrywa porządek i harmonię rzeczywistości, wskazując niezmienny ład, który łączy byty w swoistej komunii.W utworach Czacharowskiego często spotykamy symbolikę architektoniczną — kolumny, katedry, wieże — które mogą być interpretowane jako alegorie dla stabilności i trwałości świata. Kolumna dziadka, samotności czy też wieża dzieciństwa — te obrazy ukazują wertykalne połączenie między tym, co ziemskie, a tym, co niebiańskie, podkreślając wiarę w niezniszczalność i moc istnienia.