Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Mała historia znikania. Opowieść o Rzece
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
"Mała historia znikania" to literacka podróż śladami rzeki Rzeceto oraz w głąb ludzkiej pamięci i związku człowieka z naturą. Daniel Petryczkiewicz przez lata obserwuje ewolucję Małej — niepozornej rzeki na peryferiach Warszawy — która stopniowo zanika w wyniku osuszenia doliny, regulacji, ogrodzeń i dewastacji środowiska. Podczas swoich wędrówek śledzi każde miejsce i moment, nawet gdy w korycie nie płynie już woda, odkrywając historie ludzi, zwierząt i roślin. Stawia pytanie o to, co stanowi istotę rzeki i czy może ona przestać istnieć w naszej świadomości. Może dojście do akceptacji nieuniknionej straty powinno być doświadczeniem świadomym? Ta książka łączy w sobie elementy reportażu, eseju filozoficznego i osobistego pamiętnika z podróży. Opowiada o rzece jako żywej istocie, a także krytykuje przestarzałe przepisy i infrastrukturę, będąc wezwanie do ponownej refleksji nad pamięcią krajobrazu i koniecznością nowej narracji. Potrzeba nam nowej opowieści, która pozwoli odczuwać jedność z rzeką, zamiast ją zwalczać. To także manifest wrażliwości i solidarności z naturą, od najmniejszych organizmów po gwiazdy, oraz sprzeciw wobec świata, w którym to, co delikatne, ginie niezauważone. To lektura, która dotyka serca, daje nadzieję i inspiruje do działania na rzecz ochrony środowiska.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
"Mała historia znikania" to literacka podróż śladami rzeki Rzeceto oraz w głąb ludzkiej pamięci i związku człowieka z naturą. Daniel Petryczkiewicz przez lata obserwuje ewolucję Małej — niepozornej rzeki na peryferiach Warszawy — która stopniowo zanika w wyniku osuszenia doliny, regulacji, ogrodzeń i dewastacji środowiska. Podczas swoich wędrówek śledzi każde miejsce i moment, nawet gdy w korycie nie płynie już woda, odkrywając historie ludzi, zwierząt i roślin. Stawia pytanie o to, co stanowi istotę rzeki i czy może ona przestać istnieć w naszej świadomości. Może dojście do akceptacji nieuniknionej straty powinno być doświadczeniem świadomym? Ta książka łączy w sobie elementy reportażu, eseju filozoficznego i osobistego pamiętnika z podróży. Opowiada o rzece jako żywej istocie, a także krytykuje przestarzałe przepisy i infrastrukturę, będąc wezwanie do ponownej refleksji nad pamięcią krajobrazu i koniecznością nowej narracji. Potrzeba nam nowej opowieści, która pozwoli odczuwać jedność z rzeką, zamiast ją zwalczać. To także manifest wrażliwości i solidarności z naturą, od najmniejszych organizmów po gwiazdy, oraz sprzeciw wobec świata, w którym to, co delikatne, ginie niezauważone. To lektura, która dotyka serca, daje nadzieję i inspiruje do działania na rzecz ochrony środowiska.
