LeyteTW W.5

Bitwa o Leyte była największym starciem morskim podczas drugiej wojny światowej, charakteryzującym się niespotykaną koncentracją okrętów obu stron konfliktu. Walki obejmowały różnorodne aspekty morskiego boju: od starć lotniskowców, poprzez klasyczne pojedynki artylerii okrętowej, aż po ataki torpedowe prowadzone przez siły nawodne i podwodne. Działania desantowe oraz walki na lądzie i w powietrzu dodatkowo komplikowały sytuację. To jedno z najbardziej unikatowych starć w historii wojen morskich. Niezwykłe było to, że pancerniki zdołały się zbliżyć do lotniskowców przeciwnika na tyle, by móc prowadzić ostrzał artyleryjski. Również samoloty, które taranowały okręty nieprzyjaciela z ładunkiem bomb na pokładzie, zapoczątkowały zjawisko ataków kamikadze. Z taktycznego punktu widzenia bitwa została uznana za sukces Japończyków, jednak ich przegrana była nieunikniona z powodu znacznej przewagi amerykańskiej floty. Mimo to, dowódcę sił morskich USA, admirała Halseya, krytykowano za jego poczynania w bitwie i nawet próbowano pociągnąć go do odpowiedzialności sądowej za rzekomą nieudolność.