Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Leksykon noblistów
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Alfred Nobel, w sposób zdecydowany i klarowny, zapisał w swoim testamencie, że cały jego majątek ma przekazać Szwedzkiej Akademii Nauk. To właśnie ona została obarczona odpowiedzialnością zarządzania tym dziedzictwem zgodnie z jego wolą. Jak można było się spodziewać, testament ten spotkał się z próbami podważenia ze strony krewnych Nobla oraz wielu ludzi ze Szwecji i ówczesnej unii z Norwegią. Pojawiały się nawet zarzuty dotyczące stanu umysłowego Nobla, sugerujące, że nie był zdolny do świadomego wyrażenia swojej woli. W rzeczywistości o urzeczywistnienie jego testamentu walczyli głównie bratanek Nobla, Emanuel Nobel, oraz jego współpracownik Regnar Sohlmann. Ich starania zakończyły się sukcesem i w 1900 roku została ustanowiona Fundacja Nobla. Organizacja ta skutecznie zarządza dziedzictwem Nobla, przeznaczając odsetki z funduszy na finansowanie corocznych Nagród Nobla.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Alfred Nobel, w sposób zdecydowany i klarowny, zapisał w swoim testamencie, że cały jego majątek ma przekazać Szwedzkiej Akademii Nauk. To właśnie ona została obarczona odpowiedzialnością zarządzania tym dziedzictwem zgodnie z jego wolą. Jak można było się spodziewać, testament ten spotkał się z próbami podważenia ze strony krewnych Nobla oraz wielu ludzi ze Szwecji i ówczesnej unii z Norwegią. Pojawiały się nawet zarzuty dotyczące stanu umysłowego Nobla, sugerujące, że nie był zdolny do świadomego wyrażenia swojej woli. W rzeczywistości o urzeczywistnienie jego testamentu walczyli głównie bratanek Nobla, Emanuel Nobel, oraz jego współpracownik Regnar Sohlmann. Ich starania zakończyły się sukcesem i w 1900 roku została ustanowiona Fundacja Nobla. Organizacja ta skutecznie zarządza dziedzictwem Nobla, przeznaczając odsetki z funduszy na finansowanie corocznych Nagród Nobla.
