Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Lekko uchyl drzwi
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Dr Henryk Czarniawski (1929-2016) to postać o bogatym dorobku, znana zarówno w dziedzinie psychologii pracy i organizacji, jak i w kręgach kulturalnych. Urodzony 14 lutego 1929 roku w Wilnie, od najmłodszych lat kształcił się w miejscowych szkołach, w tym w Polskim Gimnazjum Męskim. Po wojennych perturbacjach, w 1946 roku wraz z rodziną przeniósł się do Białegostoku. Tam ukończył Liceum Humanistyczne oraz zdobywał umiejętności muzyczne w Średniej Szkole Muzycznej, specjalizując się w grze na fortepianie. Edukację wyższą kontynuował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1959 roku uzyskał tytuł magistra filozofii i psychologii. Zawodowo związał się z Częstochową, pracując jako nauczyciel śpiewu i rysunku, oraz psycholog w poradni wychowawczo-zawodowej. W roku 1967 założył Ośrodek Psychologii i Socjologii Pracy, który później przekształcił się w Ośrodek Humanizacji Pracy Zjednoczenia Przemysłu Materiałów Ogniotrwałych, zarządzając nim aż do 1982 roku. Równocześnie pełnił funkcję redaktora w kilku czasopismach fachowych. Swoją naukową karierę uwieńczył w 1978 roku, kiedy to na Uniwersytecie Jagiellońskim otrzymał tytuł doktora nauk humanistycznych. Następnie przeniósł się do Lublina, gdzie jako adiunkt pracował na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej oraz Politechnice Lubelskiej. Po przejściu na emeryturę w 1994 roku, dalej dzielił się swoją wiedzą, wykładając psychologię i pedagogikę pracy w lubelskiej filii Wszechnicy Świętokrzyskiej.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Dr Henryk Czarniawski (1929-2016) to postać o bogatym dorobku, znana zarówno w dziedzinie psychologii pracy i organizacji, jak i w kręgach kulturalnych. Urodzony 14 lutego 1929 roku w Wilnie, od najmłodszych lat kształcił się w miejscowych szkołach, w tym w Polskim Gimnazjum Męskim. Po wojennych perturbacjach, w 1946 roku wraz z rodziną przeniósł się do Białegostoku. Tam ukończył Liceum Humanistyczne oraz zdobywał umiejętności muzyczne w Średniej Szkole Muzycznej, specjalizując się w grze na fortepianie. Edukację wyższą kontynuował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1959 roku uzyskał tytuł magistra filozofii i psychologii. Zawodowo związał się z Częstochową, pracując jako nauczyciel śpiewu i rysunku, oraz psycholog w poradni wychowawczo-zawodowej. W roku 1967 założył Ośrodek Psychologii i Socjologii Pracy, który później przekształcił się w Ośrodek Humanizacji Pracy Zjednoczenia Przemysłu Materiałów Ogniotrwałych, zarządzając nim aż do 1982 roku. Równocześnie pełnił funkcję redaktora w kilku czasopismach fachowych. Swoją naukową karierę uwieńczył w 1978 roku, kiedy to na Uniwersytecie Jagiellońskim otrzymał tytuł doktora nauk humanistycznych. Następnie przeniósł się do Lublina, gdzie jako adiunkt pracował na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej oraz Politechnice Lubelskiej. Po przejściu na emeryturę w 1994 roku, dalej dzielił się swoją wiedzą, wykładając psychologię i pedagogikę pracy w lubelskiej filii Wszechnicy Świętokrzyskiej.
