Lato Thomasa Manna

🛶 Spędziłam wakacje u Rodziny Mannów [RECENZJA] 🛶

"Letnie wakacje nad jeziorem Tegernsee są dla małżonków i całej rodziny czymś w rodzaju ucieczki w idyllę" - "K. Holzer, "Lato Thomasa Manna"

Zapewne wiele osób kojarzy imię i nazwisko tego eseisty. Dla mnie wiele razy przeplatało się w różnych miejscach związanych z literaturą i nie tylko. Kilka tytułów jest charakterystyczny dla tego Autora: "Buddenbrookowie", "Czarodziejska góra" i "Śmierć w Wenecji". Powiem szczerze kojarzę i w większości znam dwie ostatnie. Teraz w ręce wpadła mi książka, która opoiawada o Thomasu Mannie. O nim samym. Książka jest biografią w formie opowieści. Autorka opowiada nam losy tej postaci. Tak jakby była ona fabularyzowana. Jednak tutaj są same fakty i drobne przemyślenia Autorki.

Książka jest zgrabna i poręczna do ręki. Jest mniejszych rozmiarów niż standardowe na rynku. Ale jest pełna historii, historii jednego człowieka. Jego przemyśleń, działań, poglądów, stosunku do dzieci i żony, a także jego motywów w twórczości. Jego inspiracje wypływają z kart jak kajaki płynące na spływie kajakowym. Rozumiałam dlaczego znaczenie leczenia zębów było ujęte w jednym z dzieł, dlaczego motyw psa został tak mocno podkreślony. Pies, ach ukochany pies Thomasa jedna z głębszych inspiracji do książki.

W tej książce nie mamy dialogów, żadnych. Wszystko jest prozą. Prostota słów ciągnie nas coraz częściej do głównej historii życia eseisty, napełniając nas coraz większym zasobem ciekawostek o jego życiu. A było ich nie mało. Osobiście właśnie one były powodem dla którego tak mocno pochłonełam te książkę. Nie znałam żadnych kart z historii tego człowieka, dzięki tej książce poznałam go z innej perspektywy, nie jako człowieka, który stworzył klasyki literatury, tylko jako osobę z życiowymi przeżyciami, relacjami - człowiekiem namacalnym, nie nazwiskiem na okładce.

Spędziłam trzy długie miesiące na słuchaniu kawałka dobrej historii, ale mentalnie czułam się jako gość w domu Mannów, mogłam być obok i "widzieć" ich życie, nie raz burzliwe i nie łatwe, ale fascynujące. Mimo, że nie raz nie zgadzałam się z poglądami głowy rodziny siedziałam dalej i nastawiałam uszu na kolejne informacje, relacje, zalążki nowego dzieła. Chciałam wiedzieć więcej i więcej o nim samym i jego losach.

Dzieła Manna zna cały świat, większość populacji, a teraz i ja dołączyłam do grona tych, którzy znają go od strony życia prywatnego.

A Ty dołączysz do trzech miesięcy wakacji i rodziny Thomasa Manna?