Zapomniana historia nauki. Panny apteczkowe, znachorzy, kołtuny

W polskich dworach i dworkach kluczowe miejsce zajmowała domowa apteczka. Zarządzała nią panna apteczkowa, której powierzano pieczę nad śpiżarnią i apteczką. To ona wydzielała składniki dla kucharzy, przygotowywała konfitury oraz nalewki, wytwarzała domowe leki, a także piekła pierniki. Wspólnie z innymi dziewczętami dbała o zbieranie i przechowywanie ziół leczniczych. Zazwyczaj była to daleka krewna lub uboga panna, która w danym domu znalazła schronienie i rodzinne ciepło, nie wychodząc za mąż. Panna apteczkowa w ówczesnym społeczeństwie polskim odgrywała rolę oddanej opiekunki chorych, lojalnej przyjaciółki rodziny i niezastąpionej pracownicy. Była przy tym cenionym i sympatycznym typem osoby, który nie znał współczesnego pośpiechu i zdenerwowania.Książka będąca częścią cyklu esejów o nieznanych faktach naukowych i historiach dawnych wizjonerów, tym razem odkrywa marzenia ludzi związanych z matematyką, medycyną, archeologią, entomologią i geografią o podboju świata nauki. Czy wiedziałeś, że w XVII wieku Polaków uważano za wyjątkowo zdrowych, co według przekazów zawdzięczali między innymi spaniu na twardych materacach oraz pogodnemu usposobieniu? W XVIII wieku, aby usunąć kołtuny z włosów, zalecano zjedzenie gotowanego jeża lub stawianie na gorzałkę, którą następnie podpalano na głowie. Co ciekawe, wynalazca pierwszego odkurzacza został aresztowany po tym, jak jego urządzenie zebrało zbyt wiele srebrnego pyłu z monet podczas czyszczenia królewskiej mennicy.