Zamknij drzwi

Szczerze mówiąc, nie miałam absolutnie pojęcia, że “Zamknij drzwi” jest częścią jakiejś serii. Gdy się dowiedziałam, że to dziewiąta książka pióra Rachel Abbott opowiadająca o działalności detektywa Toma Douglasa, to szczerze uniosłam brwi. Tę książkę świetnie się czyta jako samodzielne dzieło i w żaden sposób nie czułam, że czegoś mi brakuje, ani że jest to kontynuacja. Historia w pełni mnie pochłonęła.

To była niesamowita i niepokojąca historia o obsesji i nadużywaniu władzy. Jo Palmer i jej rodzina - partner Ash Rajavi i 7-letnia córka Millie właśnie cieszą się spokojnym rodzinnym obiadem. Ich przyjemny wieczór zakłóca pukanie do drzwi. To mogło oznaczać tylko kłopoty. Detektywi stoją przed drzwiami, aby aresztować Ash'a za podejrzenie o znęcanie się nad Millie. Ash nie jest biologicznym ojcem Millie, ale spotykał się z Jo, gdy Millie była niemowlęciem i bardzo kocha dziecko. Jo nie może uwierzyć, że Ash zrobiłby coś takiego. Ale to dopiero początek.

Następnie przychodzi kolejny detektyw i pracownik socjalny, aby zabrać Millie na przesłuchanie. Na pytanie, czy nie może jej towarzyszyć, Jo otrzymuje przeczącą odpowiedź. Wszystko musi zostać przeprowadzone zgodnie z prawem przez odpowiedni zespół profesjonalistów. Matka zapewniana jest, że nic takiego się nie powinno stać i Millie wróci pewnie w ciągu kilku godzin. Cóż, trzy godziny mijają, a nikt się nie kontaktuje, ani nie przychodzi. Zrozpaczona Jo dzwoni na policję tylko po to, by dowiedzieć się strasznej prawdy - służby prawa nie miały nic wspólnego z rzekomym aresztowaniem Asha, ani nie wiedzą o żadnym przesłuchaniu Millie. Wygląda na to, że było to bardzo wyrafinowane porwanie. Ale dlaczego?

Główny inspektor policji Tom Douglas i inspektor Becky Robinson natychmiast przystępują do pracy. I jak wiadomo, jeśli ta dwójka zabiera się za robotę - to wiadomo, że wykonają rzetelną robotę. Rozpoczynają śledztwo detektywistyczne, zbierają poszlaki i dowody. Byłam bardzo zaintrygowana tym dokąd dąży cała fabuła. Inni czytelnicy, dla których jest to dziewiąta przygoda z książkami Rachel Abbott, mogą już znać niektóre jej chwyty i wcale się nie zaskoczyć, ale tak jak wspominałam na samym początku - to pociąg, do którego ja wskoczyłam dopiero teraz. Mogłam więc dopiero poznać warsztat pisarski tej autorki - i muszę powiedzieć, że tą powieścią zrobiła na mnie ogromne wrażenie!  “Zamknij drzwi” ma wszystko, czego można oczekiwać od takiej książki - suspens, ciekawe śledztwo, mroczne tajemnice, wiarygodne postaci i zaskakujące twisty fabularne. Książka jest świetnie napisana i poprowadzona konsekwentnie - nie czuć w niej żadnych fałszywych nut. To lektura, o której z pewnością tak łatwo nie zapomnę. 

“Zamknij drzwi” to świetny powrót Toma Douglasa - kolejna powieść Rachel Abbott z jej najbardziej znanym bohaterem. To błyskotliwa i pełna napięcia powieść pełna tajemnic i zwrotów. Naprawdę mi się podobała - nie mogę tak powiedzieć o każdej książce z tej serii.

Wyobraź sobie scenę. Właśnie cieszyłeś się uroczą kolacją z rodziną, którą kochasz. Jest spokojnie, do czasu kiedy słyszysz pukanie do drzwi. Otwierasz je, a tam stoi dwóch policjantów, chcących zabrać twojego partnera na przesłuchanie. Dwie kolejne osoby mówią, że muszą porozmawiać z twoją młodą córką o rzekomym przestępstwie, którego była ofiarą - przestępstwie z rąk twojego partnera. Wystarczająco traumatyczne, prawda? Wyobraź sobie, że to ostatni raz, kiedy ich widzisz, a twój partner i twoja córka zaginęli. Policjanci, którzy przyszli po twoją rodzinę, nie byli prawdziwymi funkcjonariuszami. Tak właśnie wygląda ten przeklęty wieczór, w którym Jo traci grunt pod stopami. Do kogo się zwrócić, gdy nie wiadomo, co się stało i czy w ogóle można ufać policji? To moment, w którym do akcji musi wkroczyć nie kto inny jak Tom Douglas i jego ekipa.

Uwielbiam sposób, w jaki Rachel Abbott konstruuje te historie, skupiając się głównie na policyjnym śledztwie. Nie szczędzi jednak historii związanych z życiem dwójki funkcjonariuszy, którzy pojawiają się w całej serii, ale częścią historii, ale ich perypetie mają drugorzędną rolę. Uwielbiam Toma i Becky, ale cieszę się, że ich historie budowane są niejako na uboczu i nigdy nie stanowią centralnego wątku. Z kolei w wątku śledczym, Abbott misternie buduje intrygę z kolejnych klocków, budując skomplikowany obraz i wodząc non-stop czytelnika za nos. Kiedy kolejne tajemnice zostawały odkrywane, a suspens cały czas rósł, nie mogłam się oderwać od tej lektury. Jest kilka odniesień do poprzednich fabuł w wykonaniu Abbott (w tym jedno kluczowe dla sprawy), ale myślę, że spokojnie można przeczytać tę książkę jako samodzielne dzieło.

“Zamknij drzwi” nie jest w stanie przerazić, jak niektóre wcześniejsze książki Abbott, ale książka przyprawiła mnie nie raz o szybsze bicie serca. Tempo jest idealne, wszystko rozwija się w miarę sprawnie - sprawa i kryminalna jest co najmniej intrygująca. Zaś kiedy przychodzi zakończenie… Cóż, w domu nie potrzebuję już miotły. Rachel Abbott - pozamiatałaś. Nie mogłam zebrać szczęki z podłogi, tak na mnie zrobiło wrażenie. Świetna rzecz. Musicie ją przeczytać.