W domu. Myron Bolitar. Tom 11

Zawsze lubiłem książki z Myronem, również te, które Coben wydawał jeszcze przed zdobyciem przez siebie wielkiej popularności. Po latach, powrót do tych bohaterów odznacza się dla mnie sporym poruszeniem. Choć to tylko książka, trochę papieru, to dobitnie uświadamia upływ czasu, zarówno w świecie fikcji, jak i prawdziwym wokół nas.

"W domu" opowiada historię poszukiwań dwóch chłopaków, a w zasadzie to przede wszystkim jednego, będącego synem kuzynki Wina. Dekadę temu, dokonano porwania chłopców, a policyjne śledztwo spełzło na niczym. Rodzice zostali pozostawieni w rozpaczy z pytaniami bez odpowiedzi i ze wspomnieniami, które potęgowały ból. Pewnego dnia Win Lockwood dostaje anonimowego e-maila, który informuje go, gdzie można znaleźć jednego z chłopców. Zostaje uratowany, ale jego psychika ucierpiała i nie chce z nikim rozmawiać. Co się dzieje z drugim chłopakiem? Co wydarzyło się w czasie tych dziesięciu lat? Czy odnaleziony nastolatek jest naprawdę tym, za kogo się podaje? Znany duet stoi przed niełatwym zadaniem. Na szczęście niewiele im brakuje do Holmesa i Watsona.

Bohaterowie są realistyczni jak zawsze. Główne role odgrywają Myron i Win, który staje się nawet narratorem . Pomaga im siostrzeniec Myrona, Mickey Bolitar, jego dziewczyna Ema i ich przyjaciel Łyżka. Jest też Zorra, znajomy Wina, który dodaje trochę komizmu w mroczną fabułę. Ta odsłona jest zaskakująco bogata. Coben dodaje niemal każdy postać związaną z Myronem i Winem, a każda z nich wydaje się ciekawa. No i są jeszcze rodziny obu chłopców. W miarę rozwoju fabuły widać i czuć wpływ porwania na rodziny - alkoholizm, rozwód. Myron zdaje się, że się postarzał i stracił nieco na swoim normalnym poczuciu humoru, na co wpływ muszą mieć blizny z przeszłości. Harlan eksploruje emocjonalną głębię, do której, przynajmniej w moim odczuciu, do tej pory nie podchodził. Sprawy przybierają naprawdę smutny obrót i prowadzi do zaskakujących wniosków.

"W domu" zostało napisane tak samo dobrze jak reszta książek z serii, choć wiadomo, można znaleźć w niej gorsze tytuły. Nieoczywista łamigłówka sprawia, że należy pozostać czujnym na wszelkie wskazówki przez całą lekturę. "W domu", skomplikowane relacje między rodziną i przyjaciółmi dodają zawiłości trwającej zagadce. Lekkie pióro Cobena i wzrastająca stopniowo ciekawość nie pozwalały oczywiście niepotrzebnie odkładać książki na bok. Wiemy, kto ostatecznie zatriumfuje w każdej powieści, ale to nie ma znaczenia, gdy podróż jest tak porywająca.

Serio, bardzo przykro jest mi się rozstawać z tą serią, ale pocieszenie niesie nadchodząca książka Cobena, która ma opowiadać o Winie - "Mów mi Win". Zobaczymy, co to będzie, ale liczę, że Coben może stworzyć kolejną serię, w której od czasu do czasu pojawi się również wierny przyjaciel Myron. Polecam książkę wraz z całą serią o Molitarze. Pozdrawiam wszystkich, którzy tak jak ja, przeczytali wszystkie 11 tytułów. Życzę dużo zdrówka.

Harlan Coben po raz kolejny udowadnia, że w gatunku kryminału jest prawdziwym mistrzem. „W domu” to kolejna odsłona serii z Myronem Bolitarem, która zaczyna się kilka lat po wydarzeniach z poprzedniego tomu. Tym razem śledzimy losy dwóch rodzin, których dzieci zostały porwane kilkanaście lat wcześniej. Jedna z tych rodzin jest powiązana z Winem - osobliwym, niebezpiecznym i absolutnie fascynującym najlepszym przyjacielem Myrona.

Myron, wspomagany przez Wina oraz dobrze znaną czytelnikom Esperanzę, rzuca się w wir skomplikowanej sprawy dotyczącej porwania dwóch chłopców. I właśnie tutaj Coben pokazuje klasę. Fabuła rozwija się dynamicznie, bez zbędnych wypełniaczy. Autor co chwilę podrzuca tropy, tylko po to, żeby chwilę później sprytnie wyprowadzić czytelnika w pole. Książkę czyta się błyskawicznie - naprawdę łatwo przy niej zarwać noc. Chociaż przy książkach Cobena to żadna nowość!

Największą przyjemność sprawiła mi tym razem znacznie większa rola Wina. Dostajemy nawet kilka rozdziałów pisanych z jego perspektywy, co jest wyraźnym przygotowaniem do nowej książki poświęconej wyłącznie temu bohaterowi. I bardzo dobrze - Win jest tak barwną i nieprzewidywalną postacią, że zasługuje na własną serię.

Coben jak zawsze nie zawodzi w budowaniu napięcia i kreowaniu postaci. Ukochany duet Myron & Win działa na najwyższych obrotach, a reszta postaci dobrze wypełnia swoje role. Fajnie, że znowu mamy tutaj bratanka Myrona, choć jego rola oczywiście jest mocno skrojona.

Niestety, mam też małe zastrzeżenie. Zakończenie książki nieco mnie rozczarowało. Jak na Cobena było zaskakująco proste i przewidywalne. Zwykle autor serwuje nam finał, przy którym nawet najwięksi maniacy gatunku zostają z otwartymi ustami. Tym razem tego elementu zabrakło - wszystko ładnie się poskładało, ale bez tego charakterystycznego „wow”.

Mimo tego mankamentu „W domu” to bardzo solidna, wciągająca pozycja, która zdecydowanie dostarcza rozrywki na wysokim poziomie. Jeśli lubicie serię z Myronem - nie powinniście jej ominąć.

"W domu" był tak porywającym thrillerem, że nie miało znaczenia, że nie czytałem wcześniejszych książek z tej serii, ani niczego innego wcześniejszego autorstwa mistrza opowieści sensacyjnych, Harlana Cobena.

"W domu" zaczyna się od haczykowatego założenia, które natychmiast wciągnęło mnie w fabułę. Dziesięć lat po tym, jak dwóch chłopców zaginęło w swoim domu na przedmieściach Stanów Zjednoczonych, jeden z nich zostaje zauważony w Londynie. Po tajnym śledztwie i niebezpiecznym odzyskaniu chłopca, zostaje on połączony z rodziną. Pojawiają się również wątpliwości co do wiarygodności i prawdziwej tożsamości chłopca, który się pojawił. Pozostaje też przytłaczająca tajemnica, co tak naprawdę stało się z tymi chłopcami dziesięć lat temu.

"W domu" to książka, przez którą przebrnąłem w ciągu dwudziestu czterech godzin. Jest to być może oznaką zdolności Cobena do pisania wysokiej jakości współczesnych thrillerów. Uważam, że ta powieść jest wciągająca od samego początku, a napięcie utrzymywało się przez całą powieść.

Coben wyraźnie ma ustaloną formułę, jak napisać udany thriller, który maksymalizuje w swojej najnowszej książce. Jak tylko otworzyłem Dom czułem, że muszę czytać dalej i nie byłem pewien, gdzie ta książka miała mnie zabrać. Pomimo tego, że nie wiedziałem, czego się spodziewać, uważam, że Dom jest ekscytującą opowieścią, podróżującą w szybkim tempie. Coben oczywiście uwielbia dostarczać niespodziewanych zwrotów akcji.

Oprócz tej zaskakującej fabuły, są emocje, które Cobenowi udaje się uchwycić. Czułem, że poradził sobie z tą częścią powieści bardzo dobrze. Podobnie, Coben również bada uczucia doświadczane przez powracającego chłopca z silnym poczuciem zrozumienia. Wiele z tych scen łapało mnie za serce. Podobało mi się również, że Coben zbadał życie osobiste swoich głównych bohaterów, czyniąc je bardziej wiarygodne dla czytelnika.

Książka nasuwa wiele pytań dotyczących centralnej zagadki dwóch zaginionych chłopców. Nieustannie pchająca do przodu w stałym tempie, aby rozwiązać zagadkową sprawę porwania. "W domu" to książka, która sprawiła, że moje oczy były przyklejone do stron przez cały czas, jaki spędziłem z książką. Jestem przekonany, że nowicjusze w twórczości Cobena docenią tę stylistyczną powieść sensacyjną, natomiast zagorzali fani z pewnością pochłoną najnowszą propozycję Cobena.

Zawsze uważałem, że bohaterowie serii Harlana Cobena o Myronie Bolitarze są zabawni, z dozą humoru, sarkazmu i odrobiną powagi wiecie - pełni sprzeczności i to ma swój urok. Po przeczytaniu pierwszych dziesięciu książek z tej serii z niecierpliwością czekałem na numer jedenasty. Zajęło to ponad trzy lata, ponieważ autor skupił się na innych projektach, ale na szczęście numer jedenasty został właśnie wydany i swiezo po przeczytaniu chce się z wami podzielić wrażeniami! Nowa powieść "DOM" przynosi ze sobą obsadę postaci z poprzednich części, Myron, Win, Esperanta są oni wszyscy obecni wraz z mnóstwem nowych postaci. Fani serii nie będą zawiedzeni, ponieważ linia fabularna rozpoczyna się od obserwacji dwóch chłopców, Patricka Moore'a i Rhysa Baldwina w Londynie, zaginionych przez dziesięć lat od czasu ich porwania z podmiejskiego miasteczka New Jersey. Odkrycie ma miejsce pod wiaduktem autostradowym, gdzie rozwinęło się odrębne, nieco perwersyjne mini-społeczeństwo. Po obserwacji Win kontaktuje się ze swoim pomocnikiem Myronem, którego nie widział od ponad roku.

Jak zwykle Coben stworzył szybko poruszającą się fabułę. Coben kontynuuje swoje przyzwyczajenie do tropów filmowych z lat 40-tych i 50-tych, szczególnie kryminałów. Sama historia zaczyna się od tego, co wydaje się być prostą sprawą porwania/układu, która nigdy nie została rozwiązana, ale przybiera wiele interesujących i nieprzyjemnych zwrotów, które pozostawiają czytelnika w domysłach przez większą część opowieści. Dla Win, sprawa jest osobista, ponieważ Rhys Baldwin jest kuzynem, a on jest bardzo blisko z matką, Brooke. Fabuła jest podkreślona przez dysfunkcyjne małżeństwa, gry komputerowe, handel młodymi chłopcami i wysoki stopień egoizmu wielu bohaterów.

Na potrzeby obecnej powieści Coben kreuje szereg ciekawych postaci, jednych można lubić bardziej, inni zyskują na sympatii mniej. Oprócz rodziców zaginionych chłopców poznajemy Chrisa Alana Weeksa, który handluje młodymi chłopcami, Shlomo Avrahama, Spoona kujona komputerowego, a także innych. Scenariusz tej historii zaczyna się w jednym miejscu, a jego zakończenie będzie bardzo trudne do przewidzenia. Coben podtrzymuje wiarygodność całej serii kolejnym swoim dobrym dziełem, a jego ostatni akapit będzie nieco szokujący dla was, obiecuje;-)

Podsumowując, przyjemna lektura, polecam!