Potęga marzeń

Miałam szczęście otrzymać egzemplarz recenzencki książki "Potęga marzeń". Dla Francine Rivers jest to bardzo osobista historia.
"Potęga marzeń" obejmuje okres od roku 1951 do roku 2010. Autorka opisuje wydarzenia z historii świata, reakcje tej rodziny i innych na zabójstwo Kennedy'ego, wojnę w Wietnamie, Woodstock, hippisów, wolną miłość, 11 września i inne ważne wydarzenia z kart historii świata.
Pierwsza część tej historii jest opowiedziana z punktu widzenia Hildemary Rose. Jest ona bardzo chora i musi zwrócić się o pomoc do osoby, która bardzo ją zraniła - do swojej matki, Omy Marty.
Przez większą część książki "Potęga marzeń" Francine Rivers szybko zmienia punkt widzenia na Carolyn, córkę Hildemary. Carolyn jest bardzo pilnym dzieckiem i bardzo chce zadowolić swoich rodziców. Jej brat, Charlie, jest jej zupełnym przeciwieństwem. Życie Carolyn na zawsze zmienia się pod wpływem relacji, jakie nawiązały się między babcią Martą a Hildemarą, kiedy Hildie była chora.
W szkole Carolyn robi wszystko, co należy, i uczy się, jak wtopić się w tłum. Jednak w liceum wszystko się zmienia, gdy do tej samej szkoły uczęszcza Charlie. Chłopak staje się wobec niej opiekuńczy, a Carolyn musi nauczyć się nowych zasad i tego, jak wtopić się w ten nowy tłum.
Nadchodzi rok 1968, a Carolyn przebywa na Uniwersytecie Berkley, zbierając podpisy pod protestem przeciwko wojnie w Wietnamie. Świat Carolyn szybko się zmieniał. Nic nie miało sensu. Nigdzie nie pasowała. Nie wiedziała już, w co ma wierzyć. Gdzie w tej całej wojnie i zabijaniu był Bóg?
W każdym razie nie w życiu Carolyn. Świat rodziców Carolyn, Hildemary Rose i Tripa, też nie był taki sam - oboje dążyli do spełnienia amerykańskiego snu. W pracy dawali z siebie wszystko, niewiele czasu pozostawało dla rodziny i przyjaciół.
Francine Rivers wykonuje niesamowitą pracę, pozwalając czytelnikowi wejść w skórę każdego ze swoich bohaterów. Szybko wciągnęłam się w ich sytuację i poczułam ich ból. Niesamowite było obserwowanie, jak wydarzenia naszego świata wpływają na jedną rodzinę i otaczających ją ludzi.
Serce pękało mi z powodu kobiet w tej historii i tego, jak nieporozumienia i strach przed konfrontacją sprawiły, że tak bardzo cierpiały w obecności innych. Opowieść Francine Rivers pomogła mi spojrzeć na moją rodzinę i na to, jak radziliśmy sobie z wydarzeniami historycznymi i jak kształtowały one i formowały nas jako rodzinę i jako kraj. Pokazała mi, że Bóg ma dla nas plany nawet w samym środku burzy; chce, abyśmy się Go trzymali i mieli wiarę.
"Potęga marzeń" to niezwykle poruszająca opowieść o walce rodziny o przezwyciężenie nieporozumień z przeszłości. O zaufaniu Bogu, który pomoże im wybaczyć sobie nawzajem i uleczyć rany, a także o wierze, która pomoże im przetrwać. Francine Rivers jest mistrzynią słowa, która w niezwykle poruszający sposób łączy Boga, wiarę i rodzinę. Ta historia jest osobista dla Francine i opisuje ona, w jaki sposób bohaterowie i historia są zbieżne z jej osobistym życiem i zmaganiami. Przygotujcie chusteczki do czytania, ja pod koniec płakałam ze smutku i radości z powodu rodziny, w której Bóg dokonał ogromnej zmiany. Ta książka jest warta uwagi i czytelniczka na pewno o niej nie zapomni. Ty również!

Miałam szczęście otrzymać egzemplarz recenzencki książki "Potęga marzeń". Dla Francine Rivers jest to bardzo osobista historia.
"Potęga marzeń" obejmuje okres od roku 1951 do roku 2010. Autorka opisuje wydarzenia z historii świata, reakcje tej rodziny i innych na zabójstwo Kennedy'ego, wojnę w Wietnamie, Woodstock, hippisów, wolną miłość, 11 września i inne ważne wydarzenia z kart historii świata.
Pierwsza część tej historii jest opowiedziana z punktu widzenia Hildemary Rose. Jest ona bardzo chora i musi zwrócić się o pomoc do osoby, która bardzo ją zraniła - do swojej matki, Omy Marty.
Przez większą część książki "Potęga marzeń" Francine Rivers szybko zmienia punkt widzenia na Carolyn, córkę Hildemary. Carolyn jest bardzo pilnym dzieckiem i bardzo chce zadowolić swoich rodziców. Jej brat, Charlie, jest jej zupełnym przeciwieństwem. Życie Carolyn na zawsze zmienia się pod wpływem relacji, jakie nawiązały się między babcią Martą a Hildemarą, kiedy Hildie była chora.
W szkole Carolyn robi wszystko, co należy, i uczy się, jak wtopić się w tłum. Jednak w liceum wszystko się zmienia, gdy do tej samej szkoły uczęszcza Charlie. Chłopak staje się wobec niej opiekuńczy, a Carolyn musi nauczyć się nowych zasad i tego, jak wtopić się w ten nowy tłum.
Nadchodzi rok 1968, a Carolyn przebywa na Uniwersytecie Berkley, zbierając podpisy pod protestem przeciwko wojnie w Wietnamie. Świat Carolyn szybko się zmieniał. Nic nie miało sensu. Nigdzie nie pasowała. Nie wiedziała już, w co ma wierzyć. Gdzie w tej całej wojnie i zabijaniu był Bóg?
W każdym razie nie w życiu Carolyn. Świat rodziców Carolyn, Hildemary Rose i Tripa, też nie był taki sam - oboje dążyli do spełnienia amerykańskiego snu. W pracy dawali z siebie wszystko, niewiele czasu pozostawało dla rodziny i przyjaciół.
Francine Rivers wykonuje niesamowitą pracę, pozwalając czytelnikowi wejść w skórę każdego ze swoich bohaterów. Szybko wciągnęłam się w ich sytuację i poczułam ich ból. Niesamowite było obserwowanie, jak wydarzenia naszego świata wpływają na jedną rodzinę i otaczających ją ludzi.
Serce pękało mi z powodu kobiet w tej historii i tego, jak nieporozumienia i strach przed konfrontacją sprawiły, że tak bardzo cierpiały w obecności innych. Opowieść Francine Rivers pomogła mi spojrzeć na moją rodzinę i na to, jak radziliśmy sobie z wydarzeniami historycznymi i jak kształtowały one i formowały nas jako rodzinę i jako kraj. Pokazała mi, że Bóg ma dla nas plany nawet w samym środku burzy; chce, abyśmy się Go trzymali i mieli wiarę.
"Potęga marzeń" to niezwykle poruszająca opowieść o walce rodziny o przezwyciężenie nieporozumień z przeszłości. O zaufaniu Bogu, który pomoże im wybaczyć sobie nawzajem i uleczyć rany, a także o wierze, która pomoże im przetrwać. Francine Rivers jest mistrzynią słowa, która w niezwykle poruszający sposób łączy Boga, wiarę i rodzinę. Ta historia jest osobista dla Francine i opisuje ona, w jaki sposób bohaterowie i historia są zbieżne z jej osobistym życiem i zmaganiami. Przygotujcie chusteczki do czytania, ja pod koniec płakałam ze smutku i radości z powodu rodziny, w której Bóg dokonał ogromnej zmiany. Ta książka jest warta uwagi i czytelniczka na pewno o niej nie zapomni. Ty również!

Pięknie napisana, intrygująca fabuła, która sprawiła, że nie mogłam oderwać się od lektury. To było świetne.

Książka jest napisana spektakularnie i już od pierwszego rozdziału byłam zaangażowana w losy Carolyn i jej przyszłość. Teraz chcę przeczytać wszystko, co napisała Francine Rivers.
Matka Carolyn była chora, więc zamiast relacji matka-córka, której pragnęła, zbliżyła się do babci. Carolyn kochała swoją babcię, ale kiedy jej matka wyzdrowiała, matka Carolyn była zazdrosna o ich związek. Od tej pory relacje Carolyn i jej matki są napięte. W miarę jak Carolyn dorasta, jej rodzina jest coraz bardziej podzielona, a jedyne, co jej pozostało, to brat Charlie. Jej starszy brat Charlie zdecydował, że chce służyć na wojnie, a Carolyn pragnie zatrzymać go przy sobie, ponieważ bez niego była samotna. Ale kiedy Charlie wyjeżdża na front, a Carolyn na studia, życie nie jest już tak złe jak kiedyś. Dziewczyna poznaje dziewczynę, która nie ma na nią najlepszego wpływu, ale jest dobrą przyjaciółką, której Carolyn potrzebowała.
Przez całe wczesne lata Carolyn wierzyła w Boga i chodziła z babcią do kościoła, ale kiedy matka Carolyn odsunęła babcię, niechcący odsunęła też Boga z życia Carolyn. Bez babci Carolyn była zagubiona, zdezorientowana i samotna przez długi czas, ale poznała osobę, dzięki której wszystko zaczęło się układać, ale po co miałaby wierzyć w kogoś, kto naraził ją na tyle nieszczęść?

Po śmierci w rodzinie wszystko staje się dla Carolyn jeszcze gorsze. Z jej wiarą, rodziną, związkami i moralnością. I to wszystko w ciągu pierwszych 100 stron.
Gorąco polecam tę piękną powieść!

W książce przewijają się trzy a nawet cztery pokolenia, a obserwowanie dorastania każdego z nich i zmian, jakie zachodziły w ich życiu, było naprawdę wyjątkowe i piękne.

Aha i to zakończenie!!! Wow. Właśnie je przeczytałam. Polecam Wam tą książkę!!!

Pięknie napisana, intrygująca fabuła, która sprawiła, że nie mogłam oderwać się od lektury. To było świetne.

Książka jest napisana spektakularnie i już od pierwszego rozdziału byłam zaangażowana w losy Carolyn i jej przyszłość. Teraz chcę przeczytać wszystko, co napisała Francine Rivers.
Matka Carolyn była chora, więc zamiast relacji matka-córka, której pragnęła, zbliżyła się do babci. Carolyn kochała swoją babcię, ale kiedy jej matka wyzdrowiała, matka Carolyn była zazdrosna o ich związek. Od tej pory relacje Carolyn i jej matki są napięte. W miarę jak Carolyn dorasta, jej rodzina jest coraz bardziej podzielona, a jedyne, co jej pozostało, to brat Charlie. Jej starszy brat Charlie zdecydował, że chce służyć na wojnie, a Carolyn pragnie zatrzymać go przy sobie, ponieważ bez niego była samotna. Ale kiedy Charlie wyjeżdża na front, a Carolyn na studia, życie nie jest już tak złe jak kiedyś. Dziewczyna poznaje dziewczynę, która nie ma na nią najlepszego wpływu, ale jest dobrą przyjaciółką, której Carolyn potrzebowała.
Przez całe wczesne lata Carolyn wierzyła w Boga i chodziła z babcią do kościoła, ale kiedy matka Carolyn odsunęła babcię, niechcący odsunęła też Boga z życia Carolyn. Bez babci Carolyn była zagubiona, zdezorientowana i samotna przez długi czas, ale poznała osobę, dzięki której wszystko zaczęło się układać, ale po co miałaby wierzyć w kogoś, kto naraził ją na tyle nieszczęść?

Po śmierci w rodzinie wszystko staje się dla Carolyn jeszcze gorsze. Z jej wiarą, rodziną, związkami i moralnością. I to wszystko w ciągu pierwszych 100 stron.
Gorąco polecam tę piękną powieść!

W książce przewijają się trzy a nawet cztery pokolenia, a obserwowanie dorastania każdego z nich i zmian, jakie zachodziły w ich życiu, było naprawdę wyjątkowe i piękne.

Aha i to zakończenie!!! Wow. Właśnie je przeczytałam. Polecam Wam tą książkę!!!