Gorączka i krew

Będę szczera, kupiłam „Gorączkę i krew” pod wpływem kaprysu, zwabiona dobrą ceną i obietnicą krwawej jatki. Pomysł powrotu niesławnej hrabiny, by siać panikę i zniszczenie, był zbyt kuszący, by mu się oprzeć. Czy dostałam to, czego oczekiwałam? Nie do końca. Czy dostałam coś jeszcze lepszego? Całkiem możliwe. 

Sire Cédric zanurza cię w otchłań od pierwszej strony. Dom na obrzeżach cichej wioski, groteskowa masakra, ponad dwadzieścia młodych kobiet znalezionych okaleczonych, ich twarze obdarte ze skóry. Sprawcy? Dwaj pokręceni bracia, złapani i zneutralizowani, ich zbrodnie wydają się być pogrzebane razem z nimi. Sprawa zamknięta. Z wyjątkiem tego, że tak nie jest. 

Rok później, w zupełnie innym miejscu, zabójstwa zaczynają się od nowa - identyczne w swoim horrorze, precyzyjne w swoim rytualnym okrucieństwie. W tym momencie do akcji wkraczają nasi bohaterowie. Komisarz Alexandre Vauvert, policjant z instynktem chaosu, i Eva Svärta, białowłosa, czerwonooka albinoska, której przeszłość jest równie pokręcona, jak zbrodnie, które bada. To mało prawdopodobny duet, ale razem podążają śladem przesiąkniętym krwią w cieniu starożytnego horroru, który rozciąga się daleko poza racjonalny świat. 

Atmosfera to paliwo dla koszmaru. Cédric ma dar do obrazowania tak trzewnego, że można praktycznie poczuć zapach krwi, poczuć chłód kostnicy, usłyszeć echo udręczonych krzyków w ciemności. Jego styl pisania nie tylko opisuje przemoc - on zanurza cię w niej, do punktu, w którym prawie musisz wyjść na powietrze. 

Doskonałe połączenie kryminału i horroru - to nie jest kolejny thriller o seryjnym mordercy. To powieść kryminalna przesiąknięta gotyckim horrorem z wątkami okultyzmu i mitologii wplecionymi w krwawy gobelin. Pomyśl o policyjnej procedurze połączonej z demonicznym rytuałem, czarną magią i pragnieniem wiecznej młodości. 

Czytałam wiele thrillerów kryminalnych, ale Eva jest odświeżająco wyjątkowa. Albinoska, nawiedzana przez swoją przeszłość, twarda jak skała, ale głęboko złamana wewnętrznie, jest więcej niż tylko detektywem - jest kimś, kto rozumie ciemność na poziomie osobistym. Jej trauma jest surowa, jej popęd nieustępliwy, a jej zdolność do poruszania się w świecie nadprzyrodzonym czyni ją fascynującą bohaterką. 

Co mi nie pasowało: Mylące oczekiwania co do Elizabeth Bathory - niesławna krwawa hrabina nie jest tutaj tak naprawdę postacią, co było trochę rozczarowujące. Zamiast tego jej legenda jest wykorzystywana jako podstawa metod zabójcy. Na swój sposób jest to w porządku, ale jeśli spodziewasz się odrodzenia Bathory, możesz czuć się nieco wprowadzony w błąd. 

Jeśli jesteś wrażliwy, jeśli wolisz powieści kryminalne starannie osadzone w rzeczywistości lub jeśli potrzebujesz jasnego, logicznego rozwiązania każdej tajemnicy, ta książka może być trudna. Przemoc jest ekstremalna, horror z pogranicza nadprzyrodzonego, a odpowiedzi... cóż, mogą pozostawić więcej pytań. 

Ostateczny werdykt ⭐ 4 / 5 gwiazdek – „Gorączka i krew”