Duff. Ta brzydka i gruba

Siedemnastoletnia Bianca dowiaduje się, że w oczach szkolnego przystojniaka Wesleya jest „Duff” – dziewczyną, którą inne przyjaciółki zabierają na imprezy, aby same wyglądały lepiej. Choć ma dwie bliskie przyjaciółki, poczucie bycia "Duff" nie daje jej spokoju.

Jej matka, znana autorka i mówczyni motywacyjna, propaguje idee samoakceptacji, lecz jest wiecznie w trasie, dzieląc czas między wystąpieniami a rodziną. Bianca zmaga się nie tylko z jej nieobecnością, ale również z problemami ojca. Jest on cichym alkoholikiem, który emocjonalnie odsunął się od rodziny, a największą część jego czasu pochłania telewizja i praca. Małżeństwo rodziców Bianki coraz bardziej się rozpada, co prowadzi ostatecznie do decyzji o rozwodzie.

W obliczu domowych kłopotów, Bianca postanawia zmienić swój szkolny wizerunek, szukając w tym ucieczki od problemów rodzinnych. Niespodziewanie Wesley, oferując swoje spostrzeżenia z perspektywy chłopaka, staje się jej przewodnikiem po świecie szkolnej popularności. Dzięki tej zmianie stylu i zachowania, szybko zdobywa popularność wśród rówieśników. Zauważa ją chłopak, który wydaje się idealnie do niej pasować, lecz jej serce skrycie ciągnie do Wesleya. Z czasem oboje odkrywają, że ich uczucia są wzajemne.

Bianca odkrywa również, że jej przyjaciółki, nawet te postrzegane jako najbardziej atrakcyjne, borykają się z niepewnością i kompleksami. Rozmowy o byciu „Duff” pokazują jej, że każda z dziewcząt, niezależnie od społecznych etykietek, ma wątpliwości co do własnej wartości.