Ciche dni

Jak często analizujemy wydarzenia z przeszłości myśląc o tym, co zrobilibyśmy inaczej? Jak często dostrzegamy szczegóły wtedy nic nie znaczące, a dziś składające się na jedne z ważniejszych elementów układanki? Jak często tworzymy w głowie dialogi, które nigdy się nie odbyły, choć powinny?
Jak często rozbrzmiewa nam w głowie pytanie ,,Dlaczego wtedy Ci tego nie powiedziałem?" , które w tej powieści lawiruje między stronami i uderzająco przekonuje jakie to ważne? Powiedzieć to. Wtedy.

Czas. To on otwiera nam oczy, uświadamia i często nie sprzyja..
Słowa. To one docierają najgłębiej, zapadają w pamięć i komunikują najlepiej ze wszystkich środków komunikacji..

Ten poruszający i pełen przeróżnych emocji debiut Abby Graeves idealnie nam to ukazuje. To świetna powieść, która zderza nas z rzeczywistością, skłania do przemyśleń i porusza do granic. W jednej chwili wywołuje pogodny i nostalgiczny uśmiech, w drugiej pozostawia gorycz żalu na końcu języka. To rollercoaster, który wciąga i uzależnia!

Frank i Maggie są małżeństwem od 40 lat. Można by rzec, że bardzo udanym, szczęśliwym i pogodnym. Ludzie, którzy znają się niemal całe życie, mogliby powiedzieć o sobie wszystko, prawda? Ale.. Czy na pewno?
Gdy Maggie zapada w śpiączkę, okazuje się, że wcale nic nie jest tak oczywiste jak się wydawało, a w ich wspólnej historii pojawiają się luki. Już nie ma odwrotu, nic nie pozostanie takie samo. Czas na rachunek sumienia, spowiedź przed samym sobą i słowa. Tak wiele słów, których zabrakło. Czy zdążą jeszcze je wszystkie wypowiedzieć? Czy zdążą usłyszeć?

Tragedia, która zawładnęła ich życiem musi zostać odtworzona na nowo. Ale najpierw niech wybrzmi to, co było na długo przed nią.. W końcu nie bez powodu mówi się, że trzeba zaczynać od samego początku.

Rozsiądźcie się wygodnie i zapnijcie pasy. To historia, która wciąga od pierwszej chwili i zostaje z nami w pamięci do końca, a przy tym.. Jej treść towarzyszy nam każdego dnia. Tuż obok. Tuż za rogiem. Tuż za ścianą..