Ks. Roman Zelek, Pamiętnik proboszcza

Roman Zelek przyszedł na świat w 1893 roku w miejscowości Wełecz, leżącej w parafii Busko-Zdrój. Po ukończeniu proseminarium w Pińczowie, kontynuował naukę w Seminarium Duchownym w Kielcach, gdzie w 1915 roku przyjął święcenia kapłańskie. Trzy lata później, w 1918 roku, objął swoją pierwszą parafię. Jego życie duchowne i społeczne było niezwykle aktywne. Po przejściu na emeryturę, z inspiracji ks. prałata Tomasza Wróbla, diecezjalnego archiwisty, zdecydował się na napisanie pamiętnika. Praca nad nim zajęła mu sześć lat, od 1969 do 1975 roku, i stała się cennym dokumentem ukazującym zmiany w lokalnym Kościele i społeczeństwie. Wspominał w nim naukę w seminarium, swoje posługi na różnych parafiach, awanse w hierarchii kościelnej, pełnienie funkcji senatora RP, a także swoje uwięzienie w czasach stalinowskich. Znaczną część pamiętnika poświęcił na opisanie społecznych inicjatyw, w których uczestniczył. Zelek odwoływał się w swoich zapiskach do ówczesnych realiów oraz ludzi, co uczyniło jego wspomnienia swego rodzaju portretem osób związanych z Kościołem kieleckim i świeckimi mieszkańcami diecezji na przestrzeni wielu lat. Życie Romana Zelka opisywane w pamiętniku jawi się na tle historii kieleckiego Kościoła oraz społeczności, a także ważnych dla Polski wydarzeń XX wieku.