Krwawa Luna i inni. Prokuratorzy i śledczy systemu stalinowskiego w Polsce

W początkowych latach istnienia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, aparat bezpieczeństwa pełnił kluczową rolę w umacnianiu władzy komunistycznej, naśladując praktyki znane z ZSRR. W okresie stalinowskim do tłumienia ruchu oporu, który walczył przeciwko niemieckiemu okupantowi, angażowano nie tylko organy bezpieczeństwa, lecz także cały system sądowniczy. Ta bezwzględna walka z określanymi jako „wrogowie ludu” miała na celu zniszczenie patriotycznej konspiracji.System sądowy tamtych czasów był całkowicie podporządkowany partii, wypełniając jej polecenia i wydając wyroki zgodne z oczekiwaniami władzy. Instytut Pamięci Narodowej, który powstał w styczniu 1999 roku, wprowadził pojęcie zbrodni komunistycznych i mordu sądowego, nieznane dotąd w polskim prawie. Procesy sądowe w epoce stalinowskiej stanowiły mordy sądowe, gdzie oskarżenia opierały się na fałszywych dowodach i zeznaniach wydobytych poprzez tortury, a wyroki były narzucane z góry. Oskarżeni musieli przejść przez traumatyczne przesłuchania prowadzone przez funkcjonariuszy bezpieczeństwa.Współczesne przekonanie wśród wielu Polaków głosi, że w trakcie stalinowskiego terroru w strukturach bezpieczeństwa oraz sądowniczych dominowali Żydzi. Jednakże, osoby pochodzenia żydowskiego stanowiły jedynie znaczny, ale nie przeważający odsetek wśród kierownictwa wojewódzkich urzędów bezpieczeństwa.Książka dostarcza szczegółowych opisów życiorysów katów stalinowskich, takich jak Julia Brystigerowa, Helena Wolińska czy Jacek Różański, prezentując ich działalność w aparacie władzy tamtych czasów.