Krucha wieczność

Sawicki to artystyczny awanturnik, który, podobnie jak Genet, poszukuje istoty człowieczeństwa i piękna w najciemniejszych zaułkach życia. Zanurza się w najbardziej złożonych zakamarkach ludzkiego umysłu, nieustannie zestawiając ze sobą różne elementy, co nie jest jedynie prostą prowokacją, lecz przemyślaną metodą działania.Bohater jego wierszy egzystuje w rzeczywistości "tu i teraz", tworząc iluzję codzienności, do której podchodzi z pewnym sentymentem. Wyrusza na wędrówki do świata, który jest jednocześnie ludzkim i odległym, przypominając sobie o tym, co było, i próbując ocalić to dla przyszłości. Poetę nękają refleksje nad swoimi wspomnieniami, a pustka bytu zostaje wypełniona namiastką transcendencji.Teksty Sawickiego pełne są niezwykłej wyobraźni, zaskakujących metafor i nietypowych przerzutni. Wśród nich odnajdujemy rzadko spotykane połączenie erotycznego napięcia oraz potrzeby bliskości, bez popadania w hedonizm. Relacje między bohaterami nabierają wartości poprzez możliwość przekroczenia codzienności. Fundamentem jego poezji jest dążenie do trwałości uczucia, co w ulotnym świecie stanowi największe wyzwanie.