Krainy pamięci. O dziedzictwie i tożsamości we współczesnej Europie

Europejskie miasta są pełne pomników, muzeów, tablic pamiątkowych i instalacji artystycznych, które mają na celu przypominanie o przeszłości. Często sposób, w jaki upamiętniamy, jest powodem do dyskusji lub staje się punktem zapalnym. Czy istnieje uniwersalny model przedstawiania historii, czy też Europa ewoluuje, stając się obszarem, gdzie różnorodne formy historycznej świadomości i różne metody włączania przeszłości w teraźniejszość współistnieją? Na te pytania stara się odpowiedzieć interdyscyplinarna monografia autorstwa Sharon Macdonald, znakomitej antropolożki kulturowej związanej z Uniwersytetem w Yorku i Uniwersytetem Humboldtów w Berlinie.W ostatnim stuleciu, zarówno w Europie, jak i w innych miejscach, pamięć zyskała na znaczeniu jako jedno z kluczowych zagadnień współczesności. Była i jest instrumentalizowana do usprawiedliwiania konfliktów oraz jako wezwanie do przeprosin za przeszłe krzywdy. Dziś wiele osób wyraża żal z powodu dominującej kulturowej amnezji oraz obawia się utraty pamięci historycznej jako znaczącego punktu odniesienia. Do tych obaw dochodzi jeszcze strach przed odchodzeniem świadków kluczowych wydarzeń historycznych oraz osłabieniem międzypokoleniowej pamięci. Mimo to, obecnie obserwujemy także intensyfikację różnorodnych form, w których pamięć zbiorowa i indywidualna funkcjonuje i jest aktywnie przetwarzana. Sharon Macdonald opisuje, jak Europa stała się niemalże krainą pamięci, skoncentrowaną na wyzwaniach związanych z zanikiem zbiorowej pamięci i metodami jej zachowywania.