Korespondencja

Korespondencja pomiędzy Józefem Czapskim a Wojciechem Karpińskim rozpoczęła się w 1965 roku i zakończyła tuż przed śmiercią artysty. Przez prawie trzy dekady obaj miłośnicy sztuki i literatury wymieniali się listami, które stały się jednym z najcenniejszych zbiorów epistolograficznych Czapskiego. Dzięki temu dialogowi artysta mógł opowiedzieć o licznych wydarzeniach ze swojego życia. Te literackie zapisy tworzą szczegółową chronologię, przypominając autobiografię nieznaną z innych źródeł. Wojciech Karpiński pełni w tym wszystkim rolę inspiratora i przyjaciela, wspierając Czapskiego w jego twórczości. W listach znajdujemy także wczesne wersje niektórych prac Czapskiego, jak choćby znanego tekstu „Dorożkarz i koń”, który pierwotnie był listem skierowanym do Karpińskiego, a dotyczy podróży artysty do rewolucyjnego Petersburga w 1918 roku w poszukiwaniu polskich oficerów. Cała korespondencja jest nie tylko śladem pracy artystycznej Czapskiego, ale i dokumentem postępu jego dzieł – w listach relacjonuje powstawanie kolejnych obrazów i szkice esejów. Istotnym wątkiem są też dzienniki Józefa Czapskiego, które Karpiński gorąco zachęcał artystę do publikacji.