Koniec sezonu

Te wiersze to uchwycenie ulotnej chwili zaklętej w słowa. Próba zatrzymania momentu objawienia, uniesienia, szczęścia oraz głębokiej refleksji. Każde miejsce, nawet to najbliższe naszemu sercu, posiada własną historię. Ustka, z jej bogatym dziedzictwem minionych i obecnych czasów, gdzie szum morza jest niezmienny, a zachody słońca wydają się zawsze śpieszyć, jest tego doskonałym przykładem.Wizerunek kurortu poza sezonem to cisza i spokój, które przynoszą pewność, że letni gwar powróci. Chociaż moda może ulegać zmianom i może nas zaskoczyć inne "modne" stroje niż te, które nosimy dziś, ciągle powraca ten sam rytm "dat", wzbogacany przez nowe wydarzenia i codzienność naszego życia.Cenimy chwilę obecną. Dotyk, zauważenie, zdefiniowanie rzeczywistości. Ten zmierzch, te falochrony, ten brzeg, ta historia. To umiejętność słuchania siebie i innych, zapisywanie najbardziej fascynujących z dialogów, jakie oferują wiersze Bożeny Boby-Dygi oraz obrazy Jadwigi Żołyniak. Wspólnie opowiedziały one historię, której przesłaniem jest docenianie chwili, zanim zostanie ona zmieciona przez fale.Dorota Koman