Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Koń nie jest nowy
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Katarzyna Waligóra w swojej książce odkrywa przed nami teatr jako miejsce, w którym dochodzi do subtelnych interakcji między ludźmi a obiektami. Autorka zwraca uwagę na rolę rekwizytów, które nie są jedynie elementami scenografii, lecz aktywnymi uczestnikami procesu twórczego. Te przedmioty mogą stać się zarówno sprzymierzeńcami, jak i przeciwnikami aktorów. Waligóra bada zarówno te codzienne i pozornie błahe obiekty, jak i te zanurzone w wielowarstwowych znaczeniach kulturowych, takie jak strój Konrada z "Dziadów", które funkcjonują jako symboliczne elementy wspólnej wyobraźni. Analizując sprawczość rekwizytów, autorka porzuca obiektywne podejście naukowe, uznając, że jest to jedynie sposób na tworzenie pozornej obiektywności. Świadomie przyjmuje inną postawę, emocjonalnie angażując się w proces twórczy i wspierając artystów, towarzysząc im za kulisami oraz przyglądając się pracy w pracowniach i magazynach.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Katarzyna Waligóra w swojej książce odkrywa przed nami teatr jako miejsce, w którym dochodzi do subtelnych interakcji między ludźmi a obiektami. Autorka zwraca uwagę na rolę rekwizytów, które nie są jedynie elementami scenografii, lecz aktywnymi uczestnikami procesu twórczego. Te przedmioty mogą stać się zarówno sprzymierzeńcami, jak i przeciwnikami aktorów. Waligóra bada zarówno te codzienne i pozornie błahe obiekty, jak i te zanurzone w wielowarstwowych znaczeniach kulturowych, takie jak strój Konrada z "Dziadów", które funkcjonują jako symboliczne elementy wspólnej wyobraźni. Analizując sprawczość rekwizytów, autorka porzuca obiektywne podejście naukowe, uznając, że jest to jedynie sposób na tworzenie pozornej obiektywności. Świadomie przyjmuje inną postawę, emocjonalnie angażując się w proces twórczy i wspierając artystów, towarzysząc im za kulisami oraz przyglądając się pracy w pracowniach i magazynach.
