Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Kim jest ona, gdy mnie nie ma. Eseje w poszukiwaniu siebie
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Żyjemy w czasach, gdzie hasło "bądź sobą" stało się niezwykle popularne, ale mimo to autentyczność powoli zanika z naszego widnokręgu. Warto się zastanowić, czy właśnie ta autentyczność nie jest lekarstwem na schematy i etykiety, które sami na siebie nakładamy. Z jednej strony dążymy do określonej diagnozy, a z drugiej chcemy utrzymać naszą indywidualność i wyjątkowość. Może powinniśmy zaakceptować fakt, że każdy z nas jest na swój sposób nie do końca zrozumiały i jednocześnie przez to nikt nie jest całkowicie wyjątkowy? Otwartość na tę różnorodność mogłaby ubogacić świat, czyniąc go bardziej swobodnym i pełnym radości. Aldona Kopkiewicz, w swoim autobiograficznym eseju, dzieli się refleksjami jako czterdziestoletnia poetka, Polka, córka, wnuczka i partnerka. Zachęca do zastanowienia się, gdzie znajduje się granica między "nią" - społecznym konstruktem i maską, a naszym prawdziwym "ja".
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Żyjemy w czasach, gdzie hasło "bądź sobą" stało się niezwykle popularne, ale mimo to autentyczność powoli zanika z naszego widnokręgu. Warto się zastanowić, czy właśnie ta autentyczność nie jest lekarstwem na schematy i etykiety, które sami na siebie nakładamy. Z jednej strony dążymy do określonej diagnozy, a z drugiej chcemy utrzymać naszą indywidualność i wyjątkowość. Może powinniśmy zaakceptować fakt, że każdy z nas jest na swój sposób nie do końca zrozumiały i jednocześnie przez to nikt nie jest całkowicie wyjątkowy? Otwartość na tę różnorodność mogłaby ubogacić świat, czyniąc go bardziej swobodnym i pełnym radości. Aldona Kopkiewicz, w swoim autobiograficznym eseju, dzieli się refleksjami jako czterdziestoletnia poetka, Polka, córka, wnuczka i partnerka. Zachęca do zastanowienia się, gdzie znajduje się granica między "nią" - społecznym konstruktem i maską, a naszym prawdziwym "ja".
