Kiedy byliśmy chrabąszczami. Opowiadania

Od wielu lat moje ciało staje się coraz bardziej wychudzone, a ubranie, które noszę, zwisa jak płótno na kiju. Moje córki nieustannie próbują mnie przekonać: zostałam zaproszona na spotkanie ocalałych, co nieprzemyślanie im zdradziłam. Gdy wszyscy siedzimy przy stole, najmłodsza z córek pyta, dlaczego nie chcę wziąć udziału w tym spotkaniu. One obie, z wielką determinacją, próbują nakłonić mnie do zjedzenia rosołu, którego tłuste oka spoglądają na mnie jak mitologiczny Argus. Starsza córka solidaryzuje się z młodszą i naciska, bym się zgodziła. Ostatecznie ustępuję, choć odsuwam talerz rosołu, co tym razem jest przyjęte z wyrozumiałością, z racji mojej zgody. Nie zadałam sobie trudu, by dokładnie przyjrzeć się zaproszeniu. Spotkanie odbędzie się w hotelu Astoria — miejscu, które kiedyś przysięgłam omijać szerokim łukiem, odkąd Eichmann i jego ludzie przejęli nad nim kontrolę. Moje córki uspokajają mnie: "To było tak dawno temu, mamo, teraz to zupełnie inny hotel". Rozmawiają ze mną, jakby tłumaczyły coś niezbyt pojętnemu dziecku. Ja jednak mam swoją wiedzę i swoje wątpliwości. Nie jestem pewna, co się wydarzy, gdy przekroczę próg hotelu. Czy Eichmann nie wyskoczy nagle z pokoju i nie rzuci w moją stronę oskarżeń, choć wiem, że po procesie jego istnienie przeszło w zapomnienie? Mimo zapewnień, nie potrafię pozbyć się tej niepewności. Christoph Heubner to niemiecki pisarz związany z Międzynarodowym Domem Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu. Od 1980 roku angażował się w jego tworzenie, a od 1995 roku pełnił funkcję członka Zarządu Fundacji na Rzecz MDSM, będąc przewodniczącym lub wiceprzewodniczącym. Jego życie zawodowe wypełniło zaangażowanie w upamiętnianie Ofiar nazistowskich zbrodni oraz polsko-niemieckie pojednanie. Po ukończeniu szkoły średniej odmówił odbycia służby wojskowej, wybierając pokojowy odpowiednik w schronisku dla bezdomnych, a później prowadząc grupy w ramach Akcji w Miejscu Pamięci obozu koncentracyjnego w Stutthof. Za swoje zasługi dla procesu pojednania polsko-niemieckiego został uhonorowany licznymi najwyższymi odznaczeniami w Polsce i Niemczech.