Katolickie zasady niewolnictwa w nauczaniu teologów XVI i XVII wieku

Jakie było podejście chrześcijaństwa, a w szczególności katolicyzmu, do kwestii niewolnictwa? Czy ten system społeczny był postrzegany jako sprzeczny z zasadami sprawiedliwości, czy też znajdował z nimi pewną harmonię? Dylemat ten dotyczył również pytania, czy prawo uznawało niewolnictwo za słuszne i jakie były jego podstawy prawne i etyczne. Kiedy i w jakich okolicznościach mogło dojść do konfliktu pomiędzy sprawiedliwością a prawnymi podstawami niewolnictwa? Jak w tej sytuacji odnajdował się Kościół katolicki, w tym jego teologowie i urzędnicy? Czy Kościół katolicki nawoływał do natychmiastowego obalenia niewolnictwa i pełnej emancypacji, a może ogłaszał nowe zasady, które miałyby rozniecić przemiany społeczno-kulturowe? Co mówiły jego nauki o wyzwoleniu człowieka przez Dobrą Nowinę przyniesioną przez Jezusa z Nazaretu? Jakie stanowisko zajmował Kościół wobec niewolnictwa w czasach, gdy w wyniku wojen z muzułmanami oraz wielkich odkryć geograficznych i kolonizacji Nowego Świata niewolnictwo nabrało nowego rozmachu? Jakie były poglądy papieży i biskupów na temat niewolnictwa i czy uległy one z czasem modyfikacjom? Jakie były działania duchowieństwa w tej kwestii i jak odnosiły się one do dzieł wybitnych teologów z XVI i XVII wieku?