Kali albo sól Historia z przedzimia

Peter Handke, austriacki noblista, czerpie inspirację do swojej literatury z namacalnych doświadczeń życiowych. Dla niego proces pisania jest bardziej poddaniem się pewnemu biegowi zdarzeń niż wyrazem indywidualnej woli. W swoim dzienniku z 2012 roku podkreśla, że pisanie staje się poważnym aktem, który wymaga pełnego zaangażowania. To nie tylko metoda samopoznania, ale również możliwość odkrycia nowych, niezapowiedzianych przemyśleń. Jak sam stwierdza: "Pisanie oznacza tyle co: dać się zaskoczyć samemu sobie."

W powieści "Kali albo sól. Historia z przedzimia" ("Kali. Eine Vorwintergeschichte"), wydanej w 2007 roku przez Suhrkamp, Handke pokazuje, jak różnorodne mogą być jego dzieła. Opowieść prowadzi nas przez doświadczenia bezimiennej śpiewaczki, określanej przez narratora mianem "muzyczki". W przedzimowy dzień, po zakończeniu trasy koncertowej i odesłaniu kierowcy, kobieta wyrusza w podróż.

Mimo realistycznych elementów, akcja rozwija się w sposób spokojny, niemal baśniowy, stwarzając wrażenie istnienia w innym świecie. Ten świat, choć podobny do naszego z jego codziennymi obowiązkami, tragediami i miejscem na bliskie więzi, u Handkego nabiera nowego wymiaru. Tworzy paralelną rzeczywistość pełną klęsk, kryzysów i ludzkich dramatów, oddając jednocześnie atmosferę powojennej egzystencji.